SaNeM

tekne

2011-12-22T02:58:00.002-05:00

yer Karaincir, tek sitesi. Yıllardan doksanların ortası, belki de altısı. kendine ait kumsalı olan sitede bir haftaiçi, ögleye dogru. Şemsiyesiz kumda bir elimde kitabım, diğerinde uzaktaki tek ağacın altındaki bankta gazetesini okuyan dedemi kollar halde sigaram, narçiçeği rengi bikinim, güneşle icice bir haldeyken, dedemin uzaktan hadi sanem ögle sıcağı artık eve, yemeğe çağrısı. Anneannemin semizotu yemeği, çoban salatası, annemle içilen yemek sonrası türk kahvesi, tekrar sahile iniş, güneş, deniz, kitap, uyku hali, ve çalan telefonla birlikte doğrulmamla aspat tarafından bizim koya giren teknenin tezahürü, ve telefondaki ses: Buralarda mısın, denizin ortasındaki Benim, görüyor musun? Ne demişti yazar, meğer en mutlu olduğum günmüş, sonradan anladım..

Yazıda geçen aile fertlerim artık hayatta değiller, onları da anmış oldum, zaten burda o yeknesak yaz gününün içindeyken o kadar mutlu olmadığımı duyumsamama üzülüyorum.. Hepsini çok özlüyorum.

2011-11-20T17:01:00.001-05:00

Agdan kacan baliklari bekleyen hazin son. Uclu kompozisyonum, tamamen uydurma, o an ne gelirse elime onu yaptim.

2011-09-23T01:14:00.001-04:00

Sanemcetamin'i facebookta sayfa yaptim bakalim, cok zamanim varmis gibi, belki motive olurum diye actim diyecegim ama yok, herkes gorsun etaminlerimi diye actim korkarim.

Mavi..

2011-09-14T03:43:00.000-04:00

Mavilerde kayboldugum islerden biri bu. Elimdeki renksiz tahta cerceveye once lacivert, ustune ise beyaz kat gecip, zimparalayip, sonrasinda banyo duvarina asmak niyetim.

Victorian House / Viktoria tarzi etamin ev..

2011-07-25T01:57:00.001-04:00

Etamin yaparken minik detaylar var beni gulumseten, mesela ikinci katta kosedeki saksi..

Giristeki diger saksilar

Ve tabii yelkenlim..

2011-07-17T02:49:00.002-04:00

Bil bakalim ne buldum sana sorusuna verilebilecek en kiymetli hayallerimin disindaydi erik. Ama erikti işte, Arap marketinden sırf ben mutlu olayım diye alınmış ve hatta orda benim sevdiğim zeytin de olabilirmiş, hani çizik yeşil olanlar, ama emin olunamamış, istersem gidelim yarın bakalımmış. Olur, gidelim. Peki, hadi gel ben de seni denizi masmavi olan, erikten başka muşmula da yiyebileceğimiz bir yere götüreyim ve artık hep orda kalalım desem, daha mutlu olucam söz desem...

2009-09-12T02:48:00.006-04:00

Çok çalıştım, çok yoruldum, çok gurur duydum, çok sinir oldum, çok hasta oldum, çok yol gittim, çok kararlar aldım, çok başa döndüm, arada çok okudum, çok kapandım, çok korktum, çok çoştum, çok sırıttım, çok özledim... En endişe vereni nefes alamamaktan mütevellit hastaneye koşuşumdu. Bunca zaman azimle ve inançla üstesinden geleceğime inandığım astıma yenik düştüm. Kortizonun hasını aldım, isyan ettim, ama alıştım. En gurur vereni iş yerimde terfi edişimdi; grup lideri oldum. Şef falan diyorlar gıcık oluyorum, lider oldum efendim. Bakın bu kız nasıl yapıyor işini, aynen onun gibi yapcaksınız babında. Liderlikten uzak balık burcu özelliklerimle arada sinirden gözyaşlarımı içime akıttığım olmadı değil hani. Görevimi layığıyla hala ifa etmekteyim, canım çıkarcasına. Başka n'oldu mesela, hah Cincan artık yok.. Evlatlık verdik, evde ölmesin istedim, ortam değişirse yaşar diye düşündüm, haklı çıktım... Bodrum burnumda tütüyor, ota böceğe hislenir, olur olmaz flashbackler yaşar oldum. Homesick olmuşsun kuzum dedi uzman arkadaş, haklısın dedim, tası tarağı toplayıp gidesim var. Eski, ilk buraya geldiğim 20li yaş cesaretlerimi bir toplayıp, yakıcam gemilerimi.

Blogla alakalı not: Etamin yapmadım, blackwork yaptım, onu da Ece'nin annesine yaptım.

Ben Geldiim.

2009-08-21T22:05:00.001-04:00

Muamma

2008-12-28T15:18:00.008-05:00

İş yerimde tek aksanlı İngilizce konuşan benim, hele bir de benim gibi üst damak alt damak hizasında değilse, şu lanet sesi çıkarmanız zor olabiliyor, hani The kelimesinin ilk iki harfindeki ses. O dil iki diş hizasına gelmeli, ön iki dişiniz ve dolayısıyla diğer yan ekip tüm gruptan bağımsız çıkıntılık yaptıysa, yani kısaca dişlekseniz, zor bu iş. Th sesi öyle kolay olmuyor, diliniz meydana çıkıyor, dolayısıyla fıskiye işlevine konu olabiliyorsunuz, mazallah.

İşte ben de hem aksanlı, hem de nere aksanı olduğu bile belli olmayan bir tip olunca, bazı iş arkadaşlarım kafalarında beni nereye oturtacaklarını bilemediler. Şöylesi diyaloglar yaşadım mesela.

Ben Türkçe yazayım direk, çeviriyle uğraşmayalım.

-Nerelisin Sanem, sakıncası yoksa?

- Cevap klasik malum. Türkiye'de iken bu soruya Şebinkarahisar demişliğim var, öylesine anlamsız. Aslen Ankara doğumlu olup, Muğla iline bağlı büyümeyim. Babam anam farklı memleketlerden, Aydın'da hiç yaşamadım, hayır baba memleketini soranlar direk oralı olduğumu nerden çıkarırlar anlamam. Ege'liyim der geçerim. Neyse, cevaptan sonra aldığım tepki;

- Aaa ben seni Mısır'lı sanıyordum.

- Olabilir dedim, andırıyor olabilirim cidden.

Bir başkası:

- Sanem, nerelisin?

- Aynı cevap.

- Niye bilmem ben seni Kolombiya'lı sanmıştım.

- Karşılıklı gülüşmeler, içimden hatırlamaya çalıştığım herhangi bir Kolombiya'lı, kesin rejime girme kararı ve bu kararın konuyla alakasının irdelenmesi.

Bu biraz daha mantıklı olanı:

- Sanem, bu aksan nereye ait?

- Bizim yöreye.

- Ben de tahmin etmiştim, hatta Yunan'lı mısın diyecektim.

- Dedem Selanik'ten gelmiş, sayılır mı?

En cavcavlısı da şu;

Ayrıca yazar da olan bir eczacı arkadaş gayet kendinden emin,

- Sanem, Rus'sun değil mi sen, bu mevsim oldu daha kar görmedik burda bak.

- haha yok değilim ama orası soğuktur evet. Türk'üm ben.

- O zaman sen benim tanıdığım ilk Türk'sün. Ve sanırım ben mağarada yaşıyorum.

- ehihi yok ne mağarası, belki Rus akrabam vardır benim bilmedigim, belki doğrusunuzdur. Demedim tabii, ama öyle mahcup oldu ki keşke deseydim dedim sonradan.

Yukardaki fotodaki de Cincan, güneş banyosu için dışarı çıkardığımda kafasını toprağa gömmeye çalışır hali. Kerata.

Ordan Burdan

2008-10-28T19:55:00.006-04:00

Bu yaptığım desen benim dizaynım değil, ama ipleri ben uydurdum, ipler de taa Türkiye'den Banu'nun hediyesi. Kapının önüne konmuş paketin içinden bir dolu rengarek ebruli ipler çıktı, her renginden almış göndermiş. Ben de yarı backstitch yarı crossdan oluşan bu tabloyu yaptım, bir güzel de koyu yeşil çerçeve denk getirip astım duvara. Bir ara tüm duvarımı çekip koyucam buraya.

Ben çok ara verdim buraya, tam yazayım bunu dediğim şey, akşam olup da niyetlenince ya hevessiz oluyor ya da zaman aşımına uğramış oluyor, yazmasam da olur diyorum o zaman. Bırakıyorum. Çalışmaya başlayınca daha düzenli yazarım artık derken tek düzene giren şeyim uyku oldu. Sabahın beşbuçuğunda yola çıkmayı daha ne kadar severim Tanrım!

Cincan'a da iki kardeş evlatlık edindim, arkadaşım Candie bakamadı bana verdi. Riki ve Roko'ymuş adları bu devasaların. Çok oynaklar, Cincanım gene de tıfıllığına bakmadan hakimiyetini ilan etti, en büyük kayayı sahiplendi, oraya çıkıp bakıyor onlara, bulaşmıyor fazla.

Aşağıdaki fotolar da güzel ama di mi, renklerin yol boyu değişmesine bayıldım. Saol deli kız.

Görmemişin Kaplumbağası Olmuş Bölüm1

2008-09-16T00:41:00.007-04:00

Böyle atraksiyonlu olanı herkese nasip olmaz ama. En tepedeki fotoda sadece arka ayaklarla gerindiği veya ıkındığı, ikincide tırmansam kaçar mıyım acaba duruşu, üçüncüde ise tırmandık da noldu kaydım dünyam şaştı, tek elim ve ayağım askıda kaldı halleri.

2008-09-08T21:08:00.005-04:00

Hala zaman buluyorum iplerle oynamaya...

Yukardakiler diğerlerinden farklılar, organikler, halı dokunası cinsinden.

Ufacık vazo yaptım bunlardan, kuru çiçek koydum içine.

CinCan

2008-08-11T19:05:00.009-04:00

Sevgili Cincan kardeşim, ortalama 75 yıllık ömrünün ilk ayından beri benlesin. Maksatım seni bir sene bilemedin iki, biraz ele gelene kadar besleyip, sonra evin arkasındaki büyükteyzenin yaşadığını tahmin ettiğim ki konu komşu diyor başını gölden çıkartıp bakınıyormuş, o göle bırakmak. Yoksa benimle birlikte kocaman için almadım seni, büyüyceksin, göle gitceksin, ve yuva kurcaksın Cincan. Uzun tırnaklı parmaklarından anladığım kadarı ile erkeksin sen, zaten kızlar daha büyükçene olurmuş, senin parmakların uzun, büssen ufakçana, yuvarlaksın. Seni şimdilik o uzun, yeşil ve kurutulmuş solucanvari şeyle beslediğime bakma, bu yemekten kesilmene bir kaç ayın kaldı, sonra gelsin marullar, rendelenmiş havuçlar ve havamdaysam belki gerçek solucanlar. Bakalım, kısmet.

Komşu çocuklarından uzak tutuyorum seni diye kızma bana Cincan'cım, n'olur olmaz suya sokarlar ellerini, bir de yanlışlıkla ağızlarına götürdüler mi, salmonella virusü var diye adın çıkmış zaten, sonrasında ateş ve ishal. Gerçi bu virüs domateste de çıktı, pastorize olmayan sütte de varmış, çiftlik tavuklarında, kuşlarda, köpeklerde falan da. Bağışıklık sistemi daha savunmasız olan bebeler ve yaşlıların dikkat etmesi gerekiyor yani Cincan'ım, sen üstüne alınma. Ben de elime eldiven takmadan almıyorum seni, lakin titiz bir de abin var senin. Yoksa bana kalsa fır döndürürüm ben seni salonda, sırf evcilleşirsin belki diye.

O taşları da yerinden kaydırıp durma, en üstekini öyle tutmaya çalışmam senin için. Arada oraya çık da kabuğun kurusun, yoksa ilaç mı ne varmış suya dökülesi, kabuk sertleştiricisi. Sen uğraştırmazsın beni, çıkar arada kurutursun kendini.

Öpüyorum kavuniçi lekeli yanaklarından.

Ablan.

Her Daldan

2008-07-25T23:27:00.012-04:00

Bu kuşların önce ayaklarına bayıldım, yaparken bile incecik detayları vardı, kırılcak gibi, öylesine canlıydılar, durup durup sevdim ortaya çıktıkça her birini. Kahve olan kuş en çenebazı, kırmızılısının evde işi var da iki dakka uğramış, pembelisi en meraklısı. Japonca'da kadın sembolü olan kanjinin üçlüsünden yeni bir kanji yarattığınızda çıkan anlam gürültü demekti. Bu üçlü de bana onu anımsattı. Sawagi diye okunandan ayrı bir deyişi vardı bu kanjinin veya yakın başka bir anlamı, şimdi imkanı yok hatırlamıyorum okunuşunu ama kesin argoya giriyordur ve sadece japon erkeklerinin lugatındadır. Kadın-erkek şivesi bariz ayrı olan Japonca ne alaka şimdi bu kuşlarla hiç bilmiyorum. Çağrışımlar her zaman mantıklı olmaz zaten di mi?

Antika Kilim

2008-06-21T11:11:00.003-04:00

Madem zaman ayıramıyorum yazmaya, bari ne zamandır bitmiş etaminlerimi ekliyim dedim bugün. Bu desen sevgili arkadaşım Banu'nun. Sayfasında kendisinin blackwork ve etamin desenleri var, bir kaç dergide de gene desenleri çıkıyor. Antika kilim desenini bir güzel çerçeveledim de yamuk oldu, e dedim zaten kilimler de yamuk olmaz mı, makine işi değil sonuçta, kök boyadan dokunma halis Türk kilimi.

Bazen

2008-05-17T01:03:00.013-04:00

diyorum ki kendime, kızım Sanem, yapıpdurmaktasın bu etaminleri, bir gün toprakla buluşunca acep bunlar geride senden iz kimlere bırakır. Yani ciddi ciddi düşünmedim dersem yalan olur. Hani bir de yurtdışında olsa bu son eylem, kitaplarım n'olcak derdi var ayrıca. Kim yükler de gönderir memlekete, bari ciddi biri sebeplense burada.

Sanem'cim sen onu bunu boşver de cenazeyi n'apcaklar mı dediniz, o da uçakla artık. Ne gerek var aslında, ha ordaki ha burdaki müslüman mezarlığı, ruhum kol gezcek zaten siz ne diyorsunuz. Kaçbindolarmış ( baktım googledan bulamadım, ama 8bin olur tahminim) cenaze taşımacılığı haberiniz var mı, son dakika bağışı daha münasip, kanımca. Yalnız herhangi bir dini örgüte verilmesin yurtdışındayız ya malum, kandırmaca olmasın, yok Pakistan'da kurban kescez, bilmem nerde fener kuruyoruz ayağına gelmiyelim, hesabını ben daha önce vercem malum!?..

Etamine dönersek bu fotoğraflarını gördüğünüz en zevklilerinden biriydi; kendi kendini takip eden örnekler, ne alaka dedirten ama yaptıkça sevdiğim cart yeşil, tavuskuşu, aslan ve ortadaki lale motifi. Bu tablo da çervelenip, halısıyla renk birliği ettiği evin duvarına pek sevinerek taşındı. Güle güle baksın o duvardan, o güzel insanlara.

Fotosu yoksa, etaminden yaparız.

2008-05-04T02:18:00.011-04:00

12/13 yaşlarında, muhtemelen Milliyet Çocuk Dergisi'ndeki mektup arkadaşı köşesinden iki kişiye yazmıştım, biri Fransız'dı digeri Afrika'lı. Afrika'dan geldi mektup. Penelope Zimbabwe'den yazıyordu, hafif sarımsı bir kağıt kullanırdı ve ben her mektup gelişinde o kağıtları koklardım. Ya terli el kokusunu seviyordum ya da merak artık. Ben yeni başladığım kitaplarımı da açıp şöyle bir koklar, Dalaman Seka'yı anar, o kağıt kokusunu özlerim.

Penny ile, ki kendisine hiç böyle hitap etmişliğim yoktur, bir seneye yakın mektuplaşmış olmalıyım. İlk mektuplarımızda yazmış da yazmış, diğerlerinde tıkanıp kalmıştık karşılıklı. Ben Türkiye'nin dört mevsim olduğundan bile bahsettiğimi hatırlıyorum, onun yazdıklarından da annesinin öğretmen olduğu ve dört kardeş oldukları aklımda. Benden fotoğraf istemişti, ona en sevimlisini göndermiştim, o ise fotoğrafı olmadığını söyleyince daha çok mu koklar oldum mektupları bilmem ama ikimizin de o yaşlarda tecrübe ettiği şey çabuk tüketilen ilişkiye örnekti herhalde. Az zamana çok şey sığdırmıştık o zamanki dünyamızla, sonrasında yazacak ve ne mantıksız ki soracak şey bulamamış olmalıyız.

Memleket gündemi Zimbabwe'yi ne kadar meşgul eder malum da, arada Türkiye adı geçince beni anıyor mudur diye ben bu etamini işlerken çınlattım kulaklarını.

Sobe

2008-04-30T01:27:00.008-04:00

Berceste'nin kendisinin de artık hatırlamadığını tahmin ettiğim sobesinin, yapmayı ertelediğiniz şey nedir sorusuna istinaden cevabımdır bu fotoğraf. Bu iplikleri ayırmak, bir düzene koymak, erteleyip durduğum şeylerden biri. Sağ yandaki kitaplık rafındaki cam silme suyunu da göz önünde bulundurursak, pek dağınık gözükmekteyim. Gerçi buralar bana özel alanlar, mutfak olsun, salon olsun, toplu durur genelde. Az eşya insanıyım zaten, bir de mercimeği dakikalarca yıkamasam olmaz, bunu da belirtiyim. Mercimekten çıkan fare pisliği haberinden beri sıtkım sıyrıldı sıyrılcak zaten. Nerden geldi şimdi bu aklıma. Ben çok taktım bu kuru gıdalar üzerinde paketlenmeden önce dolanma ihtimali yüksek olan hayvan kardeşlerimize. Konu iyice dağıldı bu arada. Topluyorum.

Bir diğer soru da, bir gün yapabildiğimi görecek miyim sorusu. Ben bir gün kendimi taiko yaparken görmek isterim. Bir de sular gibi japonca konuşmak isterim, dil nankör işte. Mantıklı bir cevap anne olmak olurdu aslında bu soruya.

Son sorumuz ise dünyaya bir daha gelseydim ne isterdim. Kalabalık bir ailenin üyesi olayım isterim. Kalabalık diyince Hindistan ailesi olmasın, Patel soyadlı da doğmıyım tekrar gelceksem. Türkiye olabilir, olmadı Yunanistan, bilemedin İtalya. Akdeniz/Ege mutfağı insanı olayım. Ben böyle dedim ya, büyük konuşmuş sayılıp kesin ordayım, bekle beni Bollywood. Bi dakka niye insan formu üzerinde duruyorum ki illaki. Nesnelerden bakır cezve, hayvanlardan su kaplumbağası, bitkilerden asmakavak yaprağı da olabilirim.

Dereotu

2008-04-20T01:37:00.011-04:00

Kabağın, taze baklanın, kurusundan favanın üstünde olsun, sabah kahvaltısında illaki domatesimle renk olsun, her cacığa eşlik etsin, yeter ki dolapta bulunsun, ben dereotunu çok severim. Gene Ankara'da Bahçelievler'de bir pastaneden sabah kahvaltısı niyetine aldığım o yuvarlak, yeşil, un kurabiyesi formatında ağızda dağılan tuzlu bisküviyi zaman zaman anarım. Önüme gelen dereotlu tarifleri taa o tada denk getirene kadar denemeye devam ediyorum. Şimdilik idare eder olan yukardaki, aşağıdaki ise tarifi.

Dereotundaki kalsiyum miktarı sütte bulunandan daha fazlaymış, sütte 117mg iken, bizimkinde 208mg imiş. Ben süt içmem, sütlü ürünlerle de aram yok, ama çoğunlukla dereotsuz sabah geçirmem, demek ki bünye bir şekilde buluyor dengeyi. Aferin.

TinTin

2008-04-06T23:48:00.015-04:00

Dedemin balkona açık bıraktığı kafese gelip yerleşen TinTin adlı bir kuş vardı. Gagasını bilesin diye kışın sahile vuran kurumuş balık yumurtalarını toplar, yazın dedem gelince ona verirdim.

Bir kuş da ben sahiplenmiştim öğrenciyken. Kendi bembeyaz, gagası kıpkırmızı, avuç içi kadar birşeydi. İlk saatler ötmemiş, sadece pıt pıt zıplamış, zıplarken de suyu yemeği dağıtmamıştı. Bu özellikleri nirengi kılıp kendisini haneye uygun bulduğum kuş kardeş, sabahın kör karanlığında bir name ile ötmeye başlamış ve neredeyse çok az dinlenmiş, tüm gün boyunca 'acaba camdan bıraksak da özgürlüğüne mi kavuşsa' bahanesi tarzı düşüncelere gark ettirmişti. Yalnızlıktan öttüğüne karar veren ev arkadaşım bir tane daha almayı önerdiyse de, sonunda kuşcuya götürdüğümüz hediye gelen bu kuşun Hint bülbülü olduğunu öğrenmiş, bir ikincisinden vazgeçmiş, kuşu ilk sahibine geri vermiştik. Çok şirindi aslında, sibopdu ismi.

Sibop ismini biz minik, tıknaz anlamında taktık aslında, meğer hiç alakası yokmuş, evet argoya giriyor. Kelimenin geçtiği yerlere bakarken aşağıdaki haberi buldum bir de.

"mahkeme kararında “ortaokul mezunu bir bayanın avukat eşine ‘lan sibop’ demesinin eşlerin konumlarına ve kişiliklerine uygun düşmediği gibi böyle bir sözün söylenmesi de hiç mümkün görülmemiştir. konumu gereği zaten ezik durumda bulunan bir kadının böyle bir laf etmesi ve dava dilekçesinde belirtilen tüm iddiaları gerçekleştirmesi mümkün görülmemiştir" dedi."

Portobello Cadısı

2008-03-26T23:57:00.015-04:00

Portebello cadısı Athena, din gibi son derece hassas bir konuya girmekle kalmamış, daha da ileri giderek, milletçe çok yakından ilgilendiğimiz, hatta savaşlardan, grevlerden ve doğal felaketlerden daha önemli bulduğumuz diyetten söz açmıştı. Hepimiz Tanrı'ya inanmayabiliriz, ama hepimiz zayıflamak isteriz. Antoine Locador, Tarihçi

Kendimize karşı her zaman içten olma cesaretini nasıl ediniriz, kim olduğumuzdan emin olmasak da? diye soran Paulo Coelho'nun bu kitabını önceki eseri Zahir kadar olmasa da sevdim. Kendisine Athena diyen Şirin Halil'in konsantre olamadığı kelime arası boşluklarını doldurma yolculuğu. Kendini arayan kızın hayatında dans ise Aya Sofya'ya giden yol. Kitapta da bahsi geçen mandalalarımı ortaya çıkardım bu bahane ile, ne vakit tekrar boyamaya başlarım bilmiyorum gerçi. İki hafta sonra okul ve iş hayatıma geri dönüyorum. Bu kalan zamanımın keyfini çıkarıyorum; yeni kitaplarımla kuçaklaştım geçenlerde, çoktan biten etaminlerimin fotoğraflarını çekip yayınlamaya hazırladım, evi de baştan aşağı bir bahar temizliği ile tanıştırdıktan sonra, kendimi ısınan havalara kaptırıp bir kaç günü de çayır çimene, eşe dosta, çarşı pazara ayırırsam, yeterince hazır olurum. Ondan sonra daha programlı hayat beni bekliyor, bu bloguma da yansır ve artık daha düzenli yazarım.

Kitabı tavsiye ederim, yanındaki ise Barnes and Nobels'ın Smith'in sıcak elmalı cüzdanı isimli tatlısı. Milföyle sarılmış tarçınlı elmayı ısıtıp ikram ediyorlar, Smith kim bilmiyorum. Her seferinde aynı şeyi ısmarlamayacağım diye nafile söz veriyorum kendime.

Katmerli Güller Bunlar

2008-03-14T00:32:00.006-04:00

Doğumgünü kızı arkadaşım bu motifleri sever diye düşündüğüm, bir cesaretle başlayıp bitirdiğim, yerini de yeni sahibini de seven, bir tablo oldu bu.

Şablon istek üzerine e-mail adresinize teslim edilir.

Ebruli Mart

2008-03-04T22:43:00.016-05:00

3 Mart 1924'de Hilafet kaldırılmış. Bir dergide okuduğum bir yazı vardı, o zamandan 1924'den bahseden bir yazı, sanki bugün gibi.

Ahmet Emin Bey söz aldı:
“Bu memleketin mutaassıp hoca grubu vardır” dedi. “Halk, aydın din adamlarının değil, taassup erbabının tesiri altındadır. Bunlar elbette yeniliğe ve islahata karşı koyacaklardır. Halkı da peşlerinden sürükleyeceklerdir. Bu tehlikeye karşı tedbirleriniz var mıdır? Varsa, bunlar nelerdir?”

Bu kuşku karşısında Mustafa Kemal’in yanıtı şöyle oldu:

“Sözünü ettiğiniz cahil ve mutaassıp güruh, aslında hesaplı nüfuz menfaat simsarlarıdır. Onlar hükümete başvururlar, derler ki:
‘Halk bizim arkamızdadır. Bizim istediğimizi yapmazsanız işiniz kötü olur.’
“Sonra halka dönerler, halka karşı da şöyle bir lisan kullanırlar: ‘Hükümet, bizim avucumuzun içindedir. Bizim her sözümüze uymazsanız, bizim himayemize sığınmazsanız, perişan bir hale düşersiniz.’
“Biz, bu hilekâr nüfuz simsarlarına hiç kulak asmazsak ve hükümetin hiçbir surette kendilerine değer vermediğini belirtirsek, bunlar bir hiç haline inerler.” Yakın Tarihimiz/ Yaşar Öztürk

8 Mart Dünya Kadınlar günü var en yakın, ne diyelim, içimizdeki medeni kadın ruhunun ölmemesini dileyelim.

Sonra 14 Mart Tıp bayramı var, arada başka günlerde varmış, mesela 12 Mart İstaklal Marşı'nın kabulü. Tıp Bayramımız da kutlu olsun şimdiden, Türk doktorlarımıza güvenelim.

18 Mart Çanakkale Zaferi. Anzak'lı torunlar da geliyor olmalı o günlerde büyükdedelerini ziyarete. Nerden nereye.

27 Mart Tiyatro Kutlama günüymüş, kutlanır mı bilmem ama Muhsin Ertuğrul'u rahmetle analım.

22 Mart Su günü, bu aralar susuzluktan bahsedilmiyor, yaza hazır mıyız?

21 Mart-26 Mart Orman Haftası, ben geçen sene şom ağızlılık yaptım, yangından geçilmedi o yaz. Ne kötü bir görüntüdür yangın sonrası.

Ve 21 Mart Nevruz, gene aynı hafta Türk Dünyası ve Toplulukları haftası varmış. Burada, Amerika'da NY Türk evinde belli tabanı olan etkinlikler düzenlenir mesela. Aynı hafta Dünya Çocuk Şiirleri haftası ayrıca.

18-24 Mart da yaşlılar haftası. Yaşlılık yaşı kaç sayılıyor ki artık? Şimdi kendimi 70 yaşında düşünmeye çalışıyor, bu bendeki gen programıyla 65 yaşın bile bana çok olduğuna karar veriyorum. Bizim ailede erkenci çok maalesef. Huzurevi sakinleri en çok bu hafta mı ziyaret ediliyor acaba?

Mart ayının son pazartesi de Kütüphaneler günüymüş. Evime yakın iki kütüphane var, ikisine de ara ara giderim ve mütemadiyen sıra beklerim, önümde genelde iki üç kişi olur. Şehir merkezi kütüphanesi de değil, kasaba bizimkisi.

Son olarak da Mart'ın son haftası Vergi Haftası. Vergi ödememek eşittir haksız kazanç. Küfeyle ip hikayesi çağrıştı bak şimdi de.

Takvim gibi oldu bu yazı, Mart ayı dolu dolu bir ay gerçekten, hiç bir anlamlı günde hediye almak zorunda olmadığınız aylardan biri ayrıca. Tamamen duygusal.

Tepede görülen fotodaki ipler ebruli, zevkli olur onlarla işlemek, nerde ne renk olacağı belli olmayan, yanar döner şekiller çıkar.

Giden Komşu Ardından Anı Olsun Yazısı.

2008-02-27T13:22:00.011-05:00

Komşuda pişip bize de düşen yemek etkinliğini başlatmış bulunuyorum.

Yandaki dört büyük sarmayı görünce ilk tepkim " Aaa bağırsak bulup, mumbar yapmışş" oldu. Bu kadar devasa olanıyla Yunan usulü asma yaprağı sarmasını saymazsak, ilk defa karşılaşıyorum lakin. Neyse efendim bu sarmalar bildiğiniz klasik lahana sarması, ama bizim usul değil. Romen usulü. Arkadaşım Narcis şöyle anlatıyor tarifi:

Marketten bir sürü lahana aldım, içlerini oyup attım. (ben: atmasaydın kızz, kapuska olurdu onlardan!) Kalan kısmı fıçıya yerleştirdim, her katını tuzladım, ağzına kadar suyla doldurdum. O turşu oluyor yavaş yavaş. Ondan sonra yumuşayan yaprakları sarıyorsun aynı dolma gibi. ( İçi köfte gibiydi, bol kıyma, az pirinç, soğan, ve sanırım biber salçası vardı). Tencerede az yağ ve suyla pişiriyorsun sonrasında tepsiye dizip fırında kızartıyorsun üstünü.

Ben buna turşu dolması diyorum, bol ekşiliydi, aman ne güzeldi, lüp lüp yedim. Narcis dedi ki; Sanem bu lahanaları tepside fırına atacaksın, üstüne et koyacaksın, salçalı suyla pişireceksin, bir de öyle yiyeceksin.

Narcis geçen hafta ülkesine döndü, iki minik tosunu vardı, Robert ve Juvanni. Bir daha karşılaşır mıyız bu kürede bilmem ama, bundan sonra turşu olmayan lahananın sarmasıyla nereye kadar!

The film named "Once"

2008-02-09T04:13:00.001-05:00

Mekan: İrlanda

The guy: Dublin sokaklarında akşamları akustik gitarıyla kendi şarkılarını söyler, gündüzleri Hoover marka süpürgelerin tamirat işlerine bakar. Kendisini terkedip Londra'ya taşınan sevgilisini unutamamıştır.

The girl: Çek asıllıdır, gündüzleri çiçek satar ve yarım gün de evlere temizliğe gider. Piyano çalar, şarkı sözü yazar, bir kızı vardır ve kocasından ayrılmıştır.

Filmi anlatmıycam, ama benim hafızamda uzun süre yer edeceği kesin olduğundan burada da kısaca bahsetmek istedim. Film müzikal diye nitelendirilse de ki evet yarısından fazlası müzikti; gerçekçi mekanları (salona aniden dalan üç genç), gruptaki elemanların doğallığı (The guy hariç hepsinin ilk filmiymiş), ani süprizlerin olmaması veya bana öyle gelmesi, karelerin arada titremesi (el kamerası kullanılmış) ile sanki belgesel tadında olup kitliyor insanı. Filmdeki esas karakterlerin isimlerini ilk dakikalar bekledim, sonra dalıp gittim hiç kullanılmadığını bitince farkettim, gerek de kalmadı benim onlara verecek isimlerim olmuştu zaten. Bir de film sonunda iki dakika oturup bu zamana kadar kimin (sıfatı farketmez eş, dost, sevgili) hayallerininin destekçisi olup gerçekleştirmede payınız oldu veya size olan oldu mu düşünebilirsiniz, sevgililer günü arifesi iyi gidebilir bu.

Sonuç olarak akustik gitar sevmiyorsanız bu film sizi en fazla 10 dakika tutar ekranda. Hollywood tarzı sonlardan ve hatta Bollywood tarzı müzikallerden hoşlanıyorsanız da izlemeyin, cesur Amerikan erkeğinin ondan da cengaver Amerikan kızıyla oynadığı bir dolu film var piyasada, bir de Chuck and Larry var. Bir iki günden sonra kalmaz nasıl olsa hafızada bir şey bunların ardından, oyalar aslında, lazım arada!

İyi seyirler..

Üçü birden

2008-01-19T17:04:00.000-05:00

Daha önceki minik etamin evlerine sonuncusu katıldı. Etamin Sahil Evi'm. Bunu ayrı bir sevdiğim ve en sona sakladığım muhakkak.

Hepsinin şemalarını buraya ekledim. Sorularınız için email adresi de var artık yukarda, hadi kolay gelsin yapanlara!

Dilekçe

2008-01-17T03:23:00.000-05:00

Kanada, sözde Ermeni soykırımını Toronto liselerinde ders olarak müfredatına almış. Aşağıdaki linke girip petition'ı (dilekçe) imzalamak işe yarar mı bilinmez!! İmzalamadan da geçilmez diyenlerdenseniz ki madem burdasınız muhtemelen dersiniz, lütfen tıklayın.

İmza vermek için http://www.gopetition.com/online/15422.html

Detaylı haber için http://www.haber7.com/haber.php?haber_id=292835

Dil ve Düşünce Özürlü Gazeteciler Bayramı

2008-01-10T13:23:00.000-05:00

Eli Ayağı Tutan Doktorlar Bayramı !..
Elbette böyle dangalakça bir bayram adı olmaz değil mi? Bunun yerine ne olabilir? 'Tıp Bayramı'... Her yılın 14 Mart'ında, tıp alanında emek vermiş, her yaşta ve her durumdaki meslek erbabı tarafından kutlanır, kutlayamayanlar tarafından bile, sevinci yüreklerde hissedilir.. ..

Fiilen Sekiz Saat Mesai Yapan İşçiler Bayramı!..
Tabii ki, böyle angutça bir bayram adı da olamaz. Onun yerine olacağı; 'İşçi Bayramı' dır. Her yılın 1 Mayıs'ında, sadece işgücünü satarak geçinen, bu tanım kapsamındaki milyonlar, işlisiyle, işsiziyle; çalışanıyla, emeklisiyle; meydanlara dökülüp bayramlarını kutlar, kutlayamayanlar bile, bu coşkuyu yüreklerinde hissederler.

Meslek bayramlarının örnekleri bu şekilde, 'hangi adın uygun olup, hangi adın olmadığına' örnekler verilerek çoğaltılabilir.

Bugün 10 Ocak.
Yine bir meslek bayramı.
Takvimlerinizin, ajandalarınızın bugünkü yapraklarından, bu bayramın adını okuyabilirsiniz:

Çalışan Gazeteciler Bayramı!..

Evet, bayramın adı aynı bu şekildedir. Yani adından anlaşılması gereken, bu bayram; Gazetecilik mesleği erbabı arasında, sadece ve sadece 'fiilen çalışmakta olanları' kapsamaktadır.

Yani adının sınırlandırdığı anlamdan dolayı; Emekli bir gazetecinin bu bayramı kutlaması caiz değildir. Bir yazısı nedeniyle hüküm giymiş olarak ceza evinde bulunan bir başka gazeteci de, bayram kapsamına giremez. Periyodik tasfiye dönemlerinde yüzlercesi kapı önüne konan, yani işten atılan gazetecilerin ise, çalışan arkadaşlarını kutlamaları dahi, usule mugayir olsa gerektir!

Şimdi soruyorum; Adı bundan daha garip, bir meslek bayramı duydunuz mu?..

Bayramın adı önüne gelerek, böylesine hamhalat bir anlam ortaya çıkaran 'çalışan' kelimesinin elbette tarihi bir nedeni bulunmaktadır.
1960 ihtilalinin meyvesi olan ve çalışma hayatının iyileştirilmesini sağlayan yasal düzenlemeler, basın alanında kendini 212 sayılı yasayla göstermiştir.

Gazetecilerin çalışma hayatındaki koşulları ve hakları iyileştiren 212 sayılı yasa, 9 Ocak 1961'de yürürlüğe girerek, gerçekten gazetecilere 'çalışma hayatında' önemli kazanımlar sağlamıştır. 10 Ocak'ın Gazeteciler Bayramı kabul edilmesinin nedeni budur. Sözcüğün, salim bir türetimde bulunmaması gereken yere yapışması da, o coşku ile olmuştur.

Ancak aradan 50 yıla yakın bir zaman geçmiştir. Bu zaman zarfında, bir zaman 'çalışan' durumda olan, onbinlerce gazeteci, emekli olup, gazeteciler cemiyetlerinin lokallerinde kalan hayatlarını tüketmiş, binlerce gazeteci, ekonomik ve siyasal daralma nedeniyle, ekmeğini başka sektörden kazanmak üzere asli mesleğinden ayrılmış hasılı köprülerin altından çok sular geçmiştir.

Ancak bunca zaman zarfında, kimsenin aklına; "Yahu arkadaşlar; Gazetecilik bir meslektir ve insan yapsa da, yapmasa da, sahip olduðu mesleğin erbabıdır. Şu bizim bayramın başından, 'Çalışan' sözcüğünü çıkaralım; bunu 'Gazeteciler Bayramı' yapalım. Burada vahim bir dil hatası, ona bağlı olarak da ciddi bir kapsam hatası yapılıyor" demek gelmemiştir.

Halbuki; enstürmanı 'konuşalan dil olan' bir kaç meslekten biridir gazetecilik. Ömrünü bu mesleğe vermiş biri olarak, mevcut adıyla bu bayramı ancak; 'Dil ve Düşünce Özürlü Gazeteciler Bayramı' olarak kabul edebilirim ki; bu haliyle de temennim;

'Kutlu olsun' demek yerine 'Geçmiş olsun' demektir...

Fikri Nazif AYYILDIZ
http://www.fikrinazifayyildiz.com/

Sobelenmiştim...

2007-12-24T02:34:00.000-05:00

Ben küçükken; henüz ilkokula gitmiyorken ne zaman eve çocuklu misafir gelse sinir olur, muhtelif oyuncak vari ne varsa toplardım ortalıktan. Gelen yaramaz misafir çocuklarını sever gibi yapıp odama götürür, babamın döner çizim sandalyesine annemin mezuresi ile bağlar, gözleri dönmekten dolayı kayacak hale gelene kadar döndürür, karşılarına geçer gülerdim. Anneme şikayetlenirdim misafirin yanında: Madem onlar çocuk getirebiliyor, biz niye gidemiyoruz, sen bizi evde bırakıyorsun giderken!!! Onlar da getirmesin o zaman! Anlaşalım, gelene gidelim bundan sonra. Çok zor durumda bırakırdım annemi, çok...

Ben aslında; karşımdaki kim olursa olsun sorununu sahiplenen, sorumluluk alabilen biri olduğum halde; kimseye derdini anlatmayan, bir şey isteyemeyen bir tipim. Var bir dengesizlik biliyorum.

İlk kopyam; tek kopya çektiğim ders olayım vardır, o da coğrafya dersi ve Şirin Baba kod adlı hocamızın ev sahipliği yaptığı sınavlarından çekilenlerdir. Bir de üniversitede sabahın kör saatinde olan bir derste üzerimdeki hastalığın da etkisiyle uyumuşluğum bu netice ile de hoca tarafından dikkatini dağıttığım iddiası ile sınıftan çıkarılmışlığım vardır, hoca ismi Suzuki. Bizdeki Murat, Şahin, Kartal gibi bir isim işte.

En saçma huyum; değişkendir aslında. Mesela en son kendimi hamsileri ayıklarken teker teker, yıkarken de çifter çifter sayarken buldum.

Cep telefonu; avealıysanız televizyon kumandası olarak da kullanabiliyormuşsunuz artık cep telefonunuzu. Bugün dikkatimi çekti bu yazı, vay anasını dedim, biz burda teknolojiden bayağ geriyiz aslında, hat alana bir telefon verirler, olur biter.

Aşk bence; feRomenlerin karşılıklı uyumu işte. Burnumuzdaki gereksiz sanılan bir doku da bu işi üstlenir dururmuş da haberimiz yokmuş. Ten uyumu denilen şey de bununla alakalı olabilir bakın, karıncalara sormak lazım, onlarda keşfedilmişti herhalde ilk.

En sevdiğim bloglardan kendine özgün olan olan herkesi seviyorum. Matilda nerde yazıyor bilen var mı?

Geçmiş bayramınızı da kutlar, kurbanlarınızın yerine ulaşmasını dilerim efendim!

Aylardan Kasım

2007-11-28T19:48:00.000-05:00

Uzaktan bakınca gelinlik modelleri sanmadıysam yalan olur.

Yaklaşınca perdelik de olabilir aslında, vitrinde sergilemek için iyi fikir diye de düşündüm.

Meğer çocuklara baptist töreni için hazırlanan kıyafetlerden örneklermiş. E güzel, biz de memlekette sünnet kıyafetlerini dizeriz vitrine. Dükkan sahibi beni gazeteci sandı ve bu hoşuma gitmedi değil, gazeteci olmak isterdim. Nerde çıkacak bu fotoğraflar diye sordu; blog sayfama koyarım sanırım dedim, pek yüz vermedi adres de sormadı.

Bu aralar gene ihmal ediyorum bloğumu, eskisi gibi etkin de değilim. Geçenlerde okuduğum kitapta 'termostat olun, termometre değil' diyordu. Etkin deyince şimdi bunu hatırladım. Termometre (edilgin) diye yaşamı sadece seyredenlere, termostat (etkin) diye de tepkisel olanlara diyordu yazar. Ben termostatım sanırım çoğu zaman, bu aralar pasif takılsam da hayatta. Bir de fazla eleştirmeyin mutsuz olursunuz diyordu, ve ben de eleştirdikçe mutsuz olabilenlerdenim bir bakıma.

Yorumlarınız için teşekkür de etmek istiyorum bu yazımda, her yorumu cevaplamaya çalıssam da bazen bir şey diyemediğim de oluyor. Mesela son yazımdaki son üç yorumu sadece okudum, diyorum ya bu aralar termometreyim.

Bu yazının konusu aslında bu bloğun bir yaşına bastığını haber vermek, blogdoğumgünü çocuğu duygularını yaşamasını beceremeyip, bir türlü paragrafları bu konuya bağlayamadım. Neyse, işte böyle.

Not: Bir balık artı yükseleni de yengeç burcu bir insanı olan şahsım zaman zaman bari yükselenim kova, ne bileyim oğlak gibi kara burcu olaydı diye dalar gider. Şimdi düşündüm bloğum sanırım akrep burcu oluyor di mi, yay mı yoksa. Özellikleri belki yazdıklarına yansır mı? O zaman en iyi anlaştığı bloglar ne ola ki. Böyle bir şey var mıdır? Belki de vardır. İşte bu da balık+yengeç dünyası.

Bir gün gecikme ile...

2007-11-24T23:25:00.000-05:00

Ben tek günlük kutlamaların adamı değilim aslında, bu günlerde söylenenler, yapılanlar bana yeknesak gelir. Buna yılbaşı, sevgililer günü, anneler/babalar günü, ormanlarımızı koruyalım gibi bilumum günler de dahildir.

Bugün de bana göre en manevi tatmini olan mesleklerden öğretmenler günü, ama öğretmenler günü diye de tüm öğretmenlerin gününü kutlayasım yok işin açıkcası. Hem en önemlisi önce kendi kendimizin öğretmeni oluşumuz diye başka bir boyuta da geçebilirim ama kısa kesmek istiyorum. Bu düşünce ile ben bu mesleği layığı ile yapan, idealist, laik, yenilikçi, araştırmacı olan ve bu doğrultuda da öğrenci yetiştiren tüm öğretmenleri sevgi ile selamlar, büyüklerin ellerinden öperim.

Konu ile alakalı olması yanısıra, bu kaç yıl öncesinin bu filmini severek izlerim, bu da ordan bir bölüm işte.

Etamin çiftlik evi.

2007-11-13T01:01:00.000-05:00

84. Yılımız Kutlu Olsun.

2007-10-29T00:34:00.000-04:00

"Uluslar, egemenliklerini geçici bile olsa, bırakacağı meclislere dahi gereğinden fazla inanmamalı ve güvenmemelidir. Çünkü meclisler bile despotluk yapabilir ve bu despotluk bireysel despotluktan daha tehlikeli olabilir. Meclislerin öyle kararları olabilir ki, bu kararlar ulusun yaşamına giderilmesi olanaklı olmayan zararlar verebilir."

Mustafa Kemal Atatürk

Ah, küçücük gemi, sulara attın şimdi kendini, delisin...

2007-10-17T02:10:00.000-04:00

Ah, deniz olayım, tuzumu rüzgarda savurayım, deliyim.

Ah, ne yelken ne yel köpüklerde kaybolayım, deliyim.

Kime sorsam dönüşüm yok, her gemi biraz deniz

Her yanım mavi, her yanım yel, her yanım tuz, deliyim.

Sevgili Pınar'ın sobesine ithafendir bu fotoğraf, şarkı sözleri ise Ezginin Günlüğü'nden.

2007-10-10T00:21:00.000-04:00

Şırnak 23.Jandarma Sınır Tümen Komutanlığı Telefonu: 0 486 216 65 00

Bu telefon numarası zaten birçoğunuza email yoluyla gelmiştir, ama ben buraya da yazıyorum.

Biz aradığımızda orada gecenin üçüydü, nöbetçi askerle konuşabildik; herkes arıyor, bu bizi çok mutlu ediyor dedi. Bu cümleyi gelen emaillerde de okumuştum, askerden de duyduk. Tanımadığım bir askerle ilk defa konuşuyor olmak, onun ondört arkadaşını kaybetmiş olmasının üzüntüsünü hissetmek, onun da iki gün sonra şehit haberini alma korkusunu yaşayan ailesini düşünmek, insanın boğazını düğümlüyor.

Özellikle yurtdışında yaşayanlara seslenmek istiyorum aslında, uzağız ama hep yanınızdayız demek için iki dakika ayırın, lütfen.

benim elmalı kurabiyem, ben sana neler yaptım !

2007-10-07T14:48:00.000-04:00

Çiftlikten elmalar sepet sepet sanki başka hiçbir şeyle beslenilmi-

yormuşcasına, kendinden geçercesine, dalından taze taze toplanır. Bu elmalar eve gelince eşe dosta da dağıtılır, günde en fazla dört tane tüketmeye mide ve ağız tadı ancak üç gün dayanır, elmalar bir köşede kaderlerine terkeledilmemek adına rendelenir ve zamanı gelip de elmalı kurabiyeye dönene kadar dolaba atılır.

Bir hafta sonra kurabiye için hazırlığa başlanır; yağ, yoğurt, beking povdır, şeker ve un harmanlanır ama hamur bir türlü içine elmayı da alıp kendini kapatacak kıvama gelemez, ufalandıkça ufalanır. Hamurun ziyan olmasına ramak kala diğer yanda duran rendelenmiş, tarçınla da aromalanmış elma rendesi ani bir refleksle alınır ve hamurun içine adeta boca edilir. Bir güzel karıştırılır, biraz daha un ilavesi eşliğinde yuvarlak şekiller elde edilir, fırına sürülür.

Çıkan sonuçtan bihaberim çünkü daha tatmadım. Hamur işlerinde çiğ hamurla öyle tıkanıyor ki bünyem, pişmişine yer kalmıyor, hele kektir, kurabiye hamurudur çiğ yemeye bayılırım ben, pişmişini aramam... Bu kurabiyeler de gelene gidene yar olmasa da, cadılar bayramına kadar dolapta muhafaza edilirlerse, cadı kurabiyesi olarak kapıyı şeker toplama niyetiyle çalana verilmesi bence en uygunu. Zaten o güne has planlarım da var; Ring filmindeki kuyudan çıkan kızı aratmamacasına, rapunzel saçlarımı öne doğru ıslak şekilde tarayıp kapıyı öyle açsam, bir korkutsam şu veletleri diyorum.

Not: foto özellikle flaşsız çekilmiş, böyle karanlık hoşuma gitmiştir.

İkinci not: Bildiğin tarif doğru olandır, on tane elmalı kurabiye tarifine gerek yoktur, sonuç yukarıdaki gibi olur.

etamin kasaba

2007-10-01T00:04:00.000-04:00

Etaminden evler yapıyorum öylesine...

2007-09-21T15:29:00.000-04:00

İki dosttuk biz, birimiz sessiz ve her daim sakin, bir diğerimiz ise tezattı. Eskiden yanyana olduğumuz zamanlarda sadece bir taraf en belirgin aktarırdı duygularını, en anlaşmazlıkların üzerine giden, biraz da şebeklik yapandı. Diğerimiz ise duygularını dışa vurmayan, ayakları hep yerde, ve belki de en kırılgan olandı. Ama uzaklaşmayı da sevmezdik birbirimizden, bir üçüncü kişi belki daha net anlardı bizim birbirimizi aslında ne çok sevdiğimizi. Biz, iki farklının çekimi denilen uyumun en anlaşılmazıydık. ( Böyle bir şiir mi vardı yoksa ben mi uyduruyorum?) Onbir sene beraber paylaşılan okul hayatı boyunca tek derdimiz ders çalışmak sanılsa da aslında ne rüzgarlarla yalpalanırdık bir biz bilirdik.

Sonrasında ise yollar ayrıldı, bir daha görüşmeyiz dedirtecek olay bile yaşandı. Aradan yıllar geçti, suskun kız sessizliğini bozup yıllar sonra bir diğerini buldu ve iki kız uzun yazışmaların ardından bu akşam da buluşuyorlar. Ben hala aynı, sanki araya hiç kopukluk girmemiş, birazdan gene Bahçelievler yedinci caddedeki Kıraç mantıda buluşacakmışız gibi, zaman akıp gitmemiş, beni de hiç etkilememiş gibiyim.

Sivri

2007-09-10T00:17:00.000-04:00

Hayatımda buradaki sivrisinekler gibi yüzsüz ve sallapati olanlarını görmedim. Ayrıca hem oldukça iriler hem de bir yere konup ısırmıyorlar; önce konup sonra kendi ekseninde dolanıp en uygun damarı ararcasına kolaçan ediyorlar. Ya madem kondun hemen ısır git, kolumu bacağımı sallıyorum bana mısın demiyor, yerinden oynamıyor bile. Ben de artık iğnesini batırdığı an enseliyorum, bırakıyorum son dakkaya kadar heyecanla A rh - kanımı iki yudum emecek diye umutlansın. Ama dikkat ediyorum sayın okur, ne zaman hunharca alt etsem birini, aynı gün içersinde sülalesi beni buluyor; ertesi gün her yerim şiş, kızarık ve kaşınmaktan kanamalı. Biri çıkıp da sinekkov kullasana veya sonradan kaşıntı kremi sürsene demesin rica edicem, zira ben de biliyorum ama işe yaramıyor, kaşındıkça tüm kremi tırnaklarım vasıtası ile geri alıyorum, daha iğrenç.

Daha bitmedi sevgili okurum, bir de geçen gün doktorum -korkarım alerjik astımınız var-dedi. İki senedir her mevsim dönüşlerinde giderim kendisine, bu sefer acil servisten direk transfer oldum ve sonuç sonunda bir şeye bağlandı: Alerjik astım. Muhtemelen de neme, polene ve hatta halı/koltuk tozuna. Yıllarca hiç bir şeye alerjim fizyolojik olarak yok diye dolanırken, yürekten gelen alerjilerime de alışıpdurmuşken, oldu mu şimdi, napıcam ben bunca ağacın, börtü böceğin arasında.

Yukarıdaki sinekse helikopter sineği, veya haber muştulayıcısı. Öyle derler di mi, kime yakın uçuyorsa "aa sana haber var ayol, bak helikopter sineği tepende" diye duymuşluğum var. Ben gölün kenarında çektim, dolu dolanıyordu tepemde. Bir de aşağıdaki kuş efendi var, yarım saat öylece kaşındı durdu.

Fotoğraflarla oynanmıştır efendim, biri makro olup bir güzel tırtıklanmıştır sağından solundan, diğerinde de kontrast düğmesine basılmıştır. Nesi kontrast oldu pek bilinememiştir. Kitap alınmış, çalışılmaktadır.

2007-09-04T01:19:00.000-04:00

280 köpek bir binada toplu halde imha edildi diye duydum bir an. Geriye dönüp dinlemedim, duyduğum yeterliydi, bir de detaya hiç gerek yoktu, görmek de istemedim. Zaten bende neredeyse 28'inden beri ne haber, ne gazete... Ne görmek istiyorum eski sanık şimdiki baştacını, ne duymak. Benimkisi hazmetme ile alakalı, ben beceremedim, becerebilene ne âlâ.

K.K

2007-08-22T20:20:00.000-04:00

Polimer kil hangi reyonda acaba sorusuna aldığı cevap, daha önce kil denemesinde bulundunuz mu olunca, altı yaş gurubuna ait olan kil mi hamur mu artık ne olursa ile eve gelip, televizyon karşısında ağaç yapma esnasında daha yaratıcı olma gayreti ile ortaya beni çıkardı. Ağaç yapmaya kutunun üstündeki resimden hevesle başladı, dalları yapmak zor gelince, ters çevirip kütüğün başına gene kutudaki Edi resminden kopya ile portakal rengi yuvarlak kafa yaptı, mavi saçı saçma bulup, direk kaşa çalıştı. Haftalardır evin muhtelif köşelerinde bekletildikten sonra, en ücra köşede mosturalık olmadan evvel, burada da vücut bulmaktan ötürü mutluyum. Adım KK. Korsan Kazım. İsim ablamın bana uygun gördüğü kıza karşı da boş değilim. Bana bakıp da; iyi ki Sanem polimer kile başlamadı heba ederdi demeyin, çoktan başladı, lakin bu aralar koşuşturmaca ile mücadele etmekte, az zaman sonra eserleri ile tekrar burada olmak üzere de selam etmekte.

Etamin örnekleri

2007-08-06T01:46:00.000-04:00

Ne zamandır etamin modeli eklemediğimin farkındayım aslında, halbuki bu blogun ilk içeriğiydi bu çarpı işaretlerinden türeyen tablolar. Sonra işler değişti, benimle alakalı her türlü şeyden iş adı altında bahseder oldum. Benim işim değil dediğim şeyi baktım yapıyorum; olur olmaz yazıyorum. İddiasız, kendi çapında, hatta bu çapın çok geniş olmadığının da pek ala farkında olarak günlük tutmama rağmen, artık etamin modellerini de güncellemeye başlıyorum. Konuyu açmışken belirtmek isterim ki, sonradan farkettiğim yorumların bir kaçında bazı tabloların şemaları istenmiş ve ben fena halde atlamışım, en kısa zamanda da bu istekler yerine ulaşacaktır sayın etaminsever, gecikmeyi affediniz.

Aşağıdakiler de dergilerden gelişigüzel seçilmiş, kısa vadede ortaya çıkabilecek örnekler. Detayları burada.

Amy Winehouse

2007-07-30T02:19:00.000-04:00

Bakmayın siz onun maskara küpüne girip çıkmış haline, konserlerine sarhoş çıkmasına ve hatta bu netice ile bir konserinde seyircilere tükürmüş olmasına. Ben bu 23 yaşındaki İngiliz kızın, jazz tabanlı sanki 50'lilerden kopup gelmiş sesini beğeniyorum. Kendisini görmeden dinlemek ayrı keyifli diyenler de var. Gerçi o saçları gördükçe bana kaşıntı tutuyor, aşırı zayıflığı da -hadi be kızım, git tedavi ol, kurtul şu illet(ler) den- dedirtmiyor değil. Yapımcıları da bırakmışlar artık tedavi ısrarlarını, hatta bir diğer konsere kadar dayanabilir mi acaba diye bahse girenler de varmış.

2007-07-24T04:27:00.000-04:00

22 Temmuz Arifesi

2007-07-17T04:09:00.000-04:00

En çetrefilli şeylerden biri kararsızlıktır. Hani tam karar verilir bir yere gidilecek, sonradan aslında fikre en sahip çıkan birinin ani değişimine tanık olursunuz, ya acaba şurası mı olsaydı, burası mı diye konuyu dağıtır. O an tek kararsız o kişi ise kolay , ama ya iki kişi varsa konuda kararsız, o zaman hadi bakalım onlar tartışsın siz dinleyin, yeter ki eşit payda çabuk sağlansın.

Sonra alışverişte de aynı kişidir beni şaşırtan, tüm öğleden sonrasında hangi renk/ tip kazak alacağına kararsız dolanırken, aslında çoktan belli olan zevkinin doğrultusunda neden davranmaz diye sorar dururum içimden. Yakınlarım bilir beni en bunaltan şey alışveriştir. Çarşı, pazar asla bana göre yerler değildir. Bir saatten fazla kaldım mı, bahaneler sıralamaya başlar, yeter ki ben gideyim siz akşama kadar takılın, bana ayıp olmaz der, ayrılırım. Hani bir de ne arzu etmiştiniz diyen görevliler vardır, olurda konuya uygun birine denk gelirse ver o raftan, al öbür raftan derken, yeter ki iki dakka mola olsun diye çay ısmarlayanı bile bilirim.

Bu kararsızlık beni yer bitirir, uzak durdukça gelir bir de beni bulur. En yakın arkadaşlarımdan biri en kararsız olandır ayrıca. Bütün gün Tunalı ve Kızılay'da ayakkabı baktığımı bilirim kendisi ile, bir de toptancısını arayıp bulup aldığımızı. Kendisi sırf kararsız değil, üstelik araştırmacı ruhludur da, önce beğenir, sonra o geveze tezgahtardan toptancısını öğrenir, Ulus'a yollanır, sonra da toptancıyı da delirtip inanılmaz ucuza getirirdi, şaşardınız.

Şimdilerde de çeşit çeşit kanallarda seçim arifesini takip ederken, kararsızım demiyor mu biri, o an artık ben öyle bakakalıyorum. Hadi herşeyi anladık; kararsızlık, ikilem zordur ve yorucudur, kişinin kendisini ilgilendirir ve onun sorunudur en fazla ama bu seçim be abicim diyorum, yani hükümete kim geçsin bir zahmet seçeceksin, oyunu vereceksin. Sonra bu hükümet senin başında olacak, onun seçtiği Cumhurbaşkanın olacak. Nasıl yani kararsız olmak, iyi veya kötü, ister sağ ister sol, ister ne olduğu belirsiz olsun, ama birşey olsun. İnsanın oy verme yaşına kadar aldığı eğitim, dünya görüşü, ailesi, toplum ve benzeri bunca sosyal olgunun hiç mi etkisi olmaz yani. Hem insan ne istediğini bilir değil mi, ne beklediğini? Bunu bilmeyen insan var mıdır, yoktur tabii. E bir insan nasıl kararsız olur o zaman, ben cidden anlamıyorum.

Bagaj Konusu Önemlidir

2007-07-07T01:28:00.000-04:00

Türkiye'ye gidenler sorar genelde "Var mı bir isteğin oralardan?" diye. Ah evet, olmaz mı, birkaç birşey var diyemedim henüz kimseye. Bir kere bagaj durumu vardır gidenlerin/ gelenlerin, öyle bir titizlikle hazırlanır ki topu topu iki bavul, gram sektirilmez ve sektirilmemeli de. Birçok havayolu şirketinin en esnafvari şeklidir fazla bagajdan elde edilen günün ekstra geliri. Bilmez miyim hesap dökümlerinde tek tek incelenen fazla bagaj fişlerini; şimdilerde direk bilet numarasına işleniyor, benim zamanımda akşam havaalanı dönüşünde toplamı ofise getirirdi o günün sorumlusu. Aynı kişiyi bu işe ertesi gün de sorumlu kılmak için, bilet koçanını andıran fiş numaralarının sayma sayıları hizasında olması yeterdi.

Bir de bagajların önce gayet güler yüzle uçağa alınırmış gibi yapılması, ama kapılar kapanır kapanmaz teker teker ayrılması vardır. O esnada o ufacık camlardan bakıp da: "A aa benim bagaj neden öyle ayrıksı duruyor? " diyenlerin hali ise bir başkadır. Gerçi bu durumun iç hatlardan ziyade, daha çok charter diye bilinen dolmuş uçak seferlerinde ve özellikle niyeyse Almanya uçuşlarına denk gelmesi ise ayrı bir bahtsızlık olabilir, çünkü Almanya'daki kayıp eşya temsilcisini telefonda anlamaya çalışmak, bagajı kendi imkanlarınızla sahibine göndermekten daha zordur. Ayrıca bagajı geride kalan yolcunun fazla bagaj ücreti ödememiş olması, o an şans değildir aslında, bari bir de fazla bagaj parası ödetmeyelim diye önceden insafa gelinerek yapılan bir durum olabilir. O bagajlar sezon boyu bir sonraki uçakla gider durur, kimisi arada kaynar, kimisinden olmadık kokular gelmeye başlar, çoğu da sahibinin de ilgisine orantılı olarak zamanında yerine ulaşırdı. Bu anlattıklarım yaklaşık 7 sene önce özel bir havayolunda yaşananlar, şimdilerde nasıldır bilmem bu işler. Ama bence işi genelde sağlama alıp direk; 'veriyorum ama geri alcam değil mi?' diye bu işleri bilir gözükebilir veya son anda hostese bagaj fişinizi uzatıp ' Geçen seferki gibi olsun istemiyorum, gazetelik olacaktık neredeyse' diye o an uydurup, bagajınızın da yerleşip yerleşmediğini kontrol ettirebilir, rahat kafayla yolunuza devam edebilirsiniz. Tabii bütün manifestonun aynı işlemi yapmasını beklemiyoruz; bagajında halı, deri, ve benzerleri çoğunlukta olanlara öncelik tanıyalım, yoksa o cavcavlı gömlek için değmez bunca telaşa.

Ben genelde ne istersin diye soran kibar arkadaşlarıma; sen önce kiloda hafif ama sağlam bir bavul bulmaya bak, sonra kilo hakkını aşıp da herkesin ortasında bir bavuldan diğerine olmadık çamaşırları aktarma yapma diye hatırlatmak istesem de, herkes benden de tecrübeli artık bu yurtdışı uçuşlarında. En son tanık olduğum yolcu elli dolar öderken; yahu o kadar değerli bir şey de yok aslında, hepsi çaput der gibi bakıyordu işlemciye, bir yandan da diğer bagajdan ücret alma bari dercesine.

Zaten birkaç kitap istiyorum diyemem ki soran kişiye, bir tanesi yetmez, fazlası ağırlık yapar. Ayrıca ne zamandır artık kitapyurdunun kurdunu keşfetmiş bulunuyorum, hem uygun hem de seçenekler burdaki en rağbet edilen online kitapçıdaki gibi kısıtlı değil. Kısa bir üyelik işleminden sonra uzun bir seçim eşliğinde seçtiğim kitaplarım, belirtilen günden sadece bir gün aksamayla elimdeydi. Postacıya balkondan el sallayıp, üstelik bir de su içer misin kardeş diye alışılmamış şekilde kapıdan da selamlayıp, kavuştum kitaplarıma.

DDD #9 Birleşik Sözcükler ve Bitişik Yazılımı.

2007-06-30T02:02:00.000-04:00

Mart ayından beri süregelen etkinliğimizin bu haftaki ev sahibi benim ve konumuz birleşik kelimelerin bitişik yazımı. Hem birleşik hem bitişik nasıl olur, zaten birleşik sözcükler kelimelerin bitişik yazılmasıyla oluşmuyor mu diye düşünebilirsiniz. Mesela ben, birleşik kelimelerin bitişik yazılımı demek yerine, bazı kelimelerin bitişik yazılımı denilmesinin daha anlamlı olacağı kanısındayım. Ama biliyoruz ki bazı deyişler gelenekleşmiş, kalıplaşmıştır ve bunları bu saatten sonra değiştirmek de mümkün olamayacağından, ben konumu tüm detayları ile anlatmaya başlıyorum.

İlk olarak kelime türlerini hatırlayalım:

- Basit: el, göz
- Türemiş: elçi, gözlük
- Birleşik: hanımeli

Bu durumda bir kelimeye birleşik kelime denilebilmesi için; ortada en az iki kelime olmalı, bu anlamca farklı iki kelime öyle bir kaynaşmalı ki artık aralarına ne bir ek ne de başka bir sözcük girebilmeli ve sonuç olarak kendi bağımsız anlamlarından farklı olarak, artık sadece bir kavramı karşılıyor olmaları gerekmektedir. Bu şartlar altında yeni türeyen, yeni bir kavrama isim olan kelimeye birleşik kelime denilmektedir ve asla bazı kaynaklarda bileşik denilmesine bakılmamalı, r harfi yutulmamalıdır.

Şimdi gelelim önemli noktalara, birleşik kelimelerin bitişik yazılım kurallarına.

1. Kurallı birleşik fiiller bitişik yazılır.
- yapıverdi, koşuver ( tezlik birleşik fiili)
- yapabildi, yazabildi ( yeterlilik birleşik fiili)
- bakakaldı, süregelmiştir ( süreklilik birleşik fiili)
- düşeyazdı, öleyazdı ( yaklaşma birleşik fiili)

Ayrıca -etmek, -olmak yardımcı eylemleri isimle birleşirken bir ünlü düşmesi veya tam tersi türemesi söz konusu ise, bitişik yazılırlar.
- hissetmek, reddetmek, emretmek, vazgeçmek, kaybolmak.

Yalnız bu birleşik fiiller -mi soru edatı ile kullanıldığı zaman ayrı da yazılabilirler; vaz mı geçtin? Kayıp mı ettin?

2. Ses değişikliği (ses düşmesi) yoluyla oluşmuş kelimeler bitişik yazılır:
niçin (ne için), birbiri (biri biri), sütlaç (sütlü aş), nasıl (ne asıl), cumartesi (cuma ertesi), kaynata (kayın ata) ve çöreotu (çörek otu).

3. Anlam kaymasıyla oluşmuş birleşik kelimeler bitişik yazılır. Anlam kaymasına her ikisi veya sadece ikincisi uğrayabilir.

Bitki: kuşburnu, akşamsefası, aslanağzı
Hayvan: karafatma, bağrıkara, yeşilbaş
Hastalık: itdirseği, delibaş, karabacak
Alet, eşya: balıkgözü (halka), kargaburnu (alet), sıçankuyruğu (törpü)
Biçim adları: balıksırtı (desen), sıçandişi (dikiş), koçboynuzu (işaret)
Yiyecek adları: kedidili, tavukgöğsü, alinazik
Oyun adları: beştaş, üçtaş
Gök cisimleri: Samanyolu, Demirkazık, Küçükayı
Renk adları: vişneçürüğü, devetüyü, fildişi

4. Tür değişmesi yoluyla oluşan birleşik kelimeler bitişik yazılır.

a- Bir veya iki kelimesi emir kipiyle kurulan kelimeler: sıkboğaz, albeni, çekyat, yapboz, ateşkes, kapkaç, veryansın.

b- Sıfat fiil eklerinin kalıplaşmasıyla oluşan birleşik kelimeler: ağaçkakan, yurtsever, çokbilmiş, hacıyatmaz, gökdelen, değerbilmez, etyemez, saçkıran.

c- İkinci kelimesi kalıplaşmış belirli geçmiş zaman ekleriyle kurulan birleşik kelimeler: imambayıldı, zıpçıktı, gecekondu, şıpsevdi, papazkaçtı, mirasyedi, serdengeçti.

d- Her iki kelimesi de belirli geçmiş zaman veya geniş zaman ekleri ile kalıplaşmış birleşik kelimeler: okuryazar, dedikodu, biçerdöver, uyurgezer, yanardöner.
Ayrıca;

e- Somut olarak yer bildirmeyen alt, üst ve üzeri sözlerinin sonuna getirilerek oluşan birleşik sözcükler: ayakaltı, gözaltı, yüzüstü, suçüstü, ayaküzeri, olağanüstü, öğleüstü, akşamüzeri, bayramüstü.

f- İki veya daha çok kelimeden oluşmuş isimler ve lakaplar: Atatürk, Gündoğdu, Boynueğri Mehmet Paşa.

g- İki veya daha çok kelimeden oluşmuş yer adları: Şebinkarahisar, Konutkent, Akdeniz

h- Ara yönleri belirten kelimeler: güneybatı, kuzeydoğu

i- Çek, senet ve ticari belgelerde geçen sayılar: üçyüzaltmışbeşbin

j- Hane kelimesi ile kurulan birleşik kelimeler: eczahane, hastahane, postahane olduğu halde bu kelimelerin kullanımındaki yaygınlık dolayısı ile; eczane, pastane, hastane olarak yazıldıklarını görürüz.

k- Perver, perest, zade ve name kelimeleri ile oluşan birleşik kelimeler: vatanperver, hayalperest, dayızade, beyanname.

l- Kanunda bitişik geçen kuruluş adları: Yükseköğretim, Genelkurmay, Dışişleri.

m- Oto, tele ve matik kelimeleriyle kurulan birleşik kelimeler: otobiyografi, telekart, bankamatik.

n- Yabancı dilden geçen önek veya edatlar: alelacele, bilvesile, namüsait, reorganizasyon, konfederasyon.

o- Pekiştirme sıfatları: büsbütün, paramparça, sapasağlam, sırsıklam, sipsivri, güpegündüz, çepeçevre, düpedüz, sapsarı.

p- Farsça ve Arapça kurala göre oluşturulan tamlamalar ve kalıplaşmış ifadeler de bitişik yazılır: hüsnükuruntu, suistimal, gayrimuntazam, alicenap, anbean, kesmekeş, özbeöz, pürhiddet; hıfzısıhha, darülfünun, aleykümselam, inşallah, velhasıl.

r- Ve son olarak, çok sık kullanılanlardan belirsizlik sıfat ve zamirleri de bitişik yazılır: Biraz, birkaçı, birtakım, birçok, hiçbir, hiçbiri, herhangi.

* Bunlardan başka bazı birleşik kelimelerin her ikisi de kendi anlamını korur ve fakat gelenekleşmiş olarak bitişik yazılır: başkomutan, başbakan, elebaşı, başrol, binbaşı, aşçıbaşı, aşevi, ustabaşı, başörtü, dayıoğlu, Osmanoğulları, amcakızı, hinoğluhin, hanımanne, hacıağa, hanımefendi, anaokulu, anayasa, anamal, aybaşı, bugün, ilköğretim, milletvekili, topyekün, yarımada, yüzyıl, gözlemevi, basmakalıp, dalkavuk, toplardamar, yüznumara, etobur, ayçöreği, başıbozuk, sıkıyönetim, halkoyu, birbenbire, tepetaklak, kimbilir, hayhay.

** İki hafta önceki sevgili Selen'in konusundan ödünçlemeyle birleşik kelimelerin satır sonunda bölünürken tek bir sözcükmüş gibi hecelere ayrıldığını tekrar hatırlayalım.
………………………………………ba-
şöğretmen.

Aslına bakarsanız, ilk paragrafta da bahsettiğim gibi bitişik ve ayrı olarak ikiye ayırmak yerine, belki de ayrı yazılanlara söz öbeği denilmesi ve diğerlerinin de bitişik kelimeler olarak adlandırılması daha uygundur demiş bir araştırmacı ve eklemiş; "Türkçede önek yoktur ancak önek özelliği taşıyan ve genellikle tek seslemli olan sözcükler vardır. .... işte önek niteliği taşıyan bu sözcükler, hece sayısına bakılmaksızın bitişik yazılmalıdır: önsöz, önkoşul, önsezi, özeleştiri, özgeçmiş, önyıkama, altyapı, yananlam, sonses, eşdeğer, eşgüdüm, ortadirek, sözdizimsel, çokeşlilik, soykırım, özsaygı, yüksekokul, yükseköğretim, gibi. Buna göre bu ulamanın zamanla Türkçede de çok gelişeceğini ve Türkçeye bu yolla sayısız sözcük kazandırabileceğini düşünmek aşırı bir iyimserlik olmasa gerek. Birleşik kelimeler Türkçemizin olmazsa olmazlarındandır; yeni kavramları ve yabancı sözcükleri karşılamak, yeni sözcüklerin türetilmesiyle olanaklıdır. Bitişik yazımın Türkçenin yapısına aykırı olduğunu savunarak, bu sözcük yapım yolunu tıkamaya çalışmak doğru değildir." Tahir Balcı.

Bu konuyu araştırmış olmam, bana bir şeyi bir kere daha hatırlattı; Türkçemizin aslında ne kadar yeterli bir dil olduğunu. Yabancı dillerden dilimize geçen ve benimsenen bir çok kelime yerine, Türkçe ifade etmenin ne kadar mümkün olduğunu. Mesela Atatürk tarafından dilimize kazandırılan kelimeleri hatırlayalım; eksi, artı, çarpı, bölü, dörtgen, üçgen, uzay, boyut, varsayım. En sonuncusu birleşik kelime olan varsaymak, ne güzel bulunmuş. Öyleyse hala Arapça "farz edelim, farz etmek" kelimelerine ne gerek var diyemez miyiz?

Konuyu burada kapatırken, öncelikle zaman verip okuduğunuz için teşekkür etmek isterim, iki hafta sonra ise birleşmiş kelimelerin aralarındaki geçimsizlik sonucu ayrılmış ama neşeli hallerini sevgili Morkoyun'dan okuyacağınızı hatırlatırım.

Kaynaklar:
* Öztürkçe ile Birleşik Sözcükler üzerine notlar. Tahir Balcı
* Birleşik sözcüklerin oluşumu ve yazılımı. Murat Tuncel
* Türk Dil Kurumu
* http://www.dildernegi.org.tr/

2007-06-20T17:24:00.000-04:00

Bu yumurta kabuğunda dereotu yetiştirme fikir sahibi ben değilim aslında, ama arada denerdim ve bir türlü beceremiştim. Ya suyunu çok kaçırırdım, ya tohumu, iki daldan sonra yaşatamazdım. Ama bu sefer işi sağlama aldım, ve dört jumbo yumurta kabuğunu bu işe ayırdım, gerçi sadece bir tanesinde başarı elde ettim ama oldu. Maksat bu kabukta yetişen dereotunu baklanın ya da kabağın üstünde kullanmak değil, maksat bir gün karşıma çıkma olasılığına inandığım Elf'in birine, boyuna göre eşya icat etmiş olmak.

Fotoğraftaki diğer elemanlar ise benimle bu ülkeye gelen ganimetlerim. Deniz yıldızı kokladınız mı hiç bilmem ama ben arada elime alır koklarım, gerçi yanında otursam bile alırım kokusunu, kışın ortasında kumsalda yürürseniz hele de kayalık yerler de varsa yakınlarda, aynı ortamın kokusu bu yıldızda da mevcuttur. O yüzden odanın baş köşesinde durur bu, ne Atlantik okyanusunun kahverengi kumlarından çıkan midye kabuklarının, ne hobi mağazalarında envai çeşitte karşınıza çıkan kabukların yerini tutar bendeki, o taa memleketten buraya gelmiştir, o kadar. Denizatım da ona keza...

Diğer çiçeklerimi de merak ediyor olabilirsiniz belki, onca anlattım sardunya almaya gittim diye zamanında, aşağıda görün bakın, bula bula iki sap aldığım sardunyam yağmurla ne hale geldi.

Burası baharat köşem, soldan sağa saksıdakiler sırasıyla; nane (komşudan koparılıp saksıya ekildi), biraz arkadaki dereotu, öndeki maydanoz ve en sağdaki kekik. Kekik mis gibi kokuyor, konu komşuya dağıtacağım bu gidişle, çok hızlı büyüyor. En arkadaki demir dökme köpek, sayfamın maskotunun evdeki hali: Daral.

Petunyalar ve begonvilim. Beyaz petunyanın köşesindeki, boşa giden yumurta kabuklarından biri.

Aşağıdakiler de aslında Türkiye'ye götürülmek için alınmış ama sonradan vazgeçilip bana emanet edilen çiçekler. Sırasıyla peperomia adlı salon çiçeği, diğer ikisi de Yeni Gineli impatien isimli çiçekler.

Ve beni yaz kış yalnız bırakmayan kaktüslerim, hepsi bir yana bunlar bir yana, o kadar severim.

İşte ben de aslında çok vakit ayıramasam da, çiçeklerle az çok uğraşıyorum ve farkına vardım ki bu ilgi yaşla orantılı olarak daha da arttı.

Son olarak da yumurta kabuğunun fincan tabağına yapıştırılmış haliyle sizi başbaşa bırakırken, yaz sıcakları ile birlikte herkese iyi tatiller diliyorum. Ben denizden uzak, ormanlar içindeyken, bol oksijenden yanaklarım allaşmışken, güneş de zaten artık zararlıyken, yıldızımı koklaya koklaya otururum.

Not: Bir Burak Kut kalmıştı, o da camiaya katıldı. Yeni şarkısını dinleyince, önceden nerden duydum bu melodiyi diye kolaçan ederken, Daddy Yankee çıktı karşıma.

Bir diğer not: Yumurtaların halihazırda içinde tohumuyla satıldığını da öğrendim Bembi'den, şurayı tıklarsanız daha nicelerini görürsünüz. Tıklayın

Çilek tarlası

2007-06-11T22:47:00.001-04:00

Bodrum'dan çıkılıp, haftasonları bizim için dinlence mekanları sayılan Gökova, Marmaris civarları, Bodrum'un o güzelim kayalık ve zeytinlik dağlarına inat, yemyeşildir. Aynı ilin ilçesi olmasına rağmen, Fethiye dahil, yeşiliyle karşılar sizi Muğla'dan sonrası. İşte ben de bu yolculuklar sırasında, eminim kalbimin bir kenarından geçirmiş olmalıyım bu yeşilliğin cazibesini ve demiş olmalıyım ki: "Ah keşke böyle yeşilin içinde yaşasam biraz. Ne güzel, her yer çam. " Kesin, yoksa şimdilerde bu kadar orman gülü olmamın, kader değilse şayet, kesinlikle o an ki saf anımla bağlantısı olmalı.

Yukarıdaki yolu dümdüz takiben karşınıza çıkan yer çiftlik diye tabir edilen, ama bence hiç çiflik hayvanı bulunmadığından, kesinlikle tarla, bağ, bahçe benzeri bir yerdir. Mayıs'ın ortasında açılır, Ekim'de bal kabağı sezonu ile kapanır. İlk açılışta, ben de içeriye dalıp, ne var acaba diye sorduğumda, tarla sahibi elime bir kroki ve ürünlerin toplanma zamanlarını bildiren kağıdı tutuşturdu ve çilek tarlasına doğru yollandım.

Daha önce çilek topladığımı hatırlamıyorum, Aydın'da portakal, mandalina toplamışlığım, iki sene önce de New Jersey'de deli gibi kiraz ve şeftaliye doymuşluğum var. Çilek toplamanın kendine has bir kuralı olduğunu sanmıyorum, olmuşlar en dipte, olmamışlar daha üstte, ezilmişler yerlerde, bir de etrafta mavi mavi ilacımsı nesneler. İki kutu çilekten sonra, daha fazla eğilip doğrulmaya derman kalmadı.

Daha sonra, en az zaman harcamaya özellikle çaba sarfettiğim mutfakta, bu kendi topladığım çilekler, ayıklandı, yıkandı, bir kısmı yıkarken tükendi, bir kısmı da hayatımın gene ilk çilekli jöle ve puding karışımına konu olmak üzere bir müddet saklandı. En düşük kalorili malzemeler de taşındıktan sonra, sırasıyla önce çilekler ve jöle hazır cheesecake kabına yerleştirildi, buzdolabında soğutulup, daha sonra da limonlu puding ile üzeri kaplandı. Aslında misket limonu pudingi olsa, daha da benlik olurdu ya, normal limonlu da fena değildi.

Benim bir huyum da kendi yaptığım tatlıları, tuzluları afiyetle tüketememem, ikinci lokmadan sonra tıkanmam. Kıymalı börek hariç. Yaparken doyuyorsun der kimisi, kokusu doyururmuş meğer. Ama bu, özellikle çoğunluk şekersiz malzemelerle yapıldığından olsa gerek, bana mısın demedi. Pek solgun gözükmesin, zaten fotoğrafta pek estetik de çıkmayacağı baştan malum olan tatlımı, isterdim ki taze nane dalı ile süsleyim. Taze nane dalım hiç olmamış, dereotu kullanılmıştır. Kendisini tatlıyı yerken bir kenara alıyoruz, ya akabinde tüketip, ya da sabaha zeytinyağlı domates üstüne misafir ediyoruz.

Sanat müzesi

2007-06-07T21:54:00.000-04:00

Benjamin Franklin'le anılan Philadelphia, bağımsızlık bildirgesinin imzalandığı yer, dolayısıyla ilk başkent olmasına rağmen, halkın azımsanmayacak çoğunluğu maddeye bağımlı bir şekilde yaşar. Haftanın üç günü kendini partilere ve benzeri yerlere atanlar, diğer günler sabit işleri yoksa, ertaftaki görüntü bozukluğuna katkıda bulunurlar. Şehrin merkezindeki 8 veya 9 bina uzaktan hoş gözükse de, topu topu iki caddeden ( South ve Market) ibaret olan bu yığının tersine, diğer yerlere girmeye korkarsınız, lakin criminal report sıralamasında oldukça üst seviyelerde gezer bu şehir. Philadelphia Sanat Müzesi'nin merdivenleri her ne kadar Rocky I filmine sahne olduysa da, asıl gece vakti merdivenleri tırmanan kedi büyüklüğündeki fareleriyle ünlüdür. Müze, 1877 yılında kapılarını halka açmış ve halihazırda Amerika'nın en büyük müzesi olarak bilinmektedir.

Müzeye giriş 12 dolar, pazar günleri ise gönlünden ne koparsa. Flaşla fotoğraf çekmek yasak olduğundan, pek iyi çıkmadı alttakiler, e bir de ben hala kamerasızsam, durum en fazla bu kadar oluyor.

Kütahya çinilerimiz,

Osmanlı zamanından ceviz Sultan Beşiği,

Man With a Lamb, 1943, Pablo Picasso.

Portrait of Madame Augustine & Baby Marcelle,1888/89,V.Van Gogh,Dutch.

Arab Chief, 1874, Mariano Fortuny, Spanish.

Harem Guard, 1878, Eduard Charlemont, Austrian

Portrait of Emilie Ambre as Carmen, 1879, Edouard Manet, French.

Day Dreams, 1883, Sir George Clausen, English.

9.Yüzyıl, Yıl Sembolleri, Çin

9.Yüzyıl, Mezar Yastığı, Çin.

17. Yüzyıl, İngiliz, Alman.

18. Yüzyıl, Hamadan, İran.
Ama Kürdistan da olabilir diye yazmışlar. Adamlar zaten gündemde olan niyetlerini, çoktan uyguluyorlar, biz ise herşeyi unutmaya meyilli yaşamaya devam ediyoruz. Hatta tıklayın Kurdistan'a, Wikipedia nasıl göstermiş, bakın.
Aslında bu yazımı, ressamlarla aramın aman aman olmadığını, en sevdiğimin Salvador Dali olduğunu söyleyip, kapatmaktı niyetim. Hani kimileri vardır, resme bakıp ressamını, hatta ressamla da yüzyılını bile söyler, yok , ben hiç o boyutta olmadım/olamadım. Ama biliyorsam da doğrusunu ve hatta derinliğini bilmek ister ve özen gösteririm o başka. Neyse, ben gene izninizle bu yazımı da Recep efendi ve tayfasına seslenerek bitirmek istiyorum efendim. Şöyle ki; bugün de üç şehit verdik, ( Recep Tayyip, kelle der şehitlerimize, kelle koltukta oturan kendisi halbuki) cenazeleri halkla asker bir olmuş kaldırıyor, ne bir taziye ne de cenazede sizden birileri var. Aymaz hatta utanmazlığın sonundasınız, halk sizden nefret ediyor, haberiniz var mı? Dış işlerinden sorumlu Bakanın da o tutturduğu 'diyalog'lar içinde boğulması tek temennimdir. Yazıklar olsun size. Sizi tekrar seçen olursa, onlara da ayrıca yazıklar olsun, bunca şehit ailesinin canı yanarken, elinizi vicdanınıza koyun, aklınızı da başınıza.

Alinazik demişken...

2007-05-28T16:31:00.000-04:00

Sevgili Sndrfknella, portakal sulu pırasadan sonra, ne iştah açıcı tariflemiş alinazik kebabını bir bakın. Kendisine de dedim ya, nerde öyle güzel patlıcanlar burada. Topan patlıcan alırsın, diri diri olur, ama közler bakarsın sırf çekirdek çıkar içi, onun da görünümü bozar işi. Uzun karnıyarıklık patlıcanlara gelince, el yakar, neredeyse üç dolar civarındadır yarım kilosu, Italyan patlıcanıdır, burda yetişmez lakin. Sonra bu yukarıdaki iki renkte de bulunan minyatür patlıcanlar koşar imdada. Soymaya kıyamazsın, zira kabuğunu ayırırken iyice küçültebilirsin. En güzeli mangalın üzerine atmaktır, közlensin gitsin, proteinin yanında nikotin garnitürü olsun. Veya benim yaptığım gibi dörde bölüp, uzun şeritler halinde, yarım ay soğan, domates, tuz, zeytinyağ ve azcık da şekerle birleştirip, zeytinyağlı patlıcan yemeği yaparsınız. İddialı değilim tarifimde, siz gene de bir bilene sorun.

Tarif demişken, geçenlerde de çoğunluk tarafindan rezene diye bilinen, bizim bölgede ise arapsaçı diye tanınan otuma kavuştum. Aslında sırf otuma değil, bizim oralarda pek görmediğim köküne de rastladım. Tarifi, pek güzel tariflerin sahibi Tuba'nın penceresinden girip aldım, koklaya koklaya doğradım, pişirdim. Nefis oldu, ama yeşili azdı. Hem daha uzunu hem de yeşili bol olanı vardır halbuki, sırf onları kavurur taze soğanla, biraz da kırmızı pul biberle, yanında süzme yoğurt ile yersiniz. Arapsaçını da bulmuşken, acaba diyorum ebegümeciyi, kenkeri, tilkişeni ve hatta hardal otumu da bulur muyum? Kavurup yiyesim, bir çırpıda tüketesim var.

Ha, bir de şu var. Hani olurda kendimi aşıp, bloglar arasında düzenlenen yemek etkinliklerinden birine katılırsam, şu yandaki ile 'tavuk ye' etkinliğinde yer almak niyetim. Ama ne yapılır, haşlaması mı gider yoksa sac kavurmada mı iyi olur, karar veremedim. Yıkamışlar, pırıl pırıl yapmışlar, pişmeye hazır paketlemişler. Bir daha ki etkinlikte paylaşılmak üzere...

2007-05-21T21:43:00.000-04:00

Bu yaz en sıcak yaz olacak denilirken, bir yandan da susuzluk alarmı kapıdayken, ve yaklaşık 30 sene sonra bize kuraklık kesin gözükürken, şu orman yangınları olacak iş mi? Çıkan yangınların çoğunun insan hatası olduğu ise daha da sinir bozucu. Daha geçen senelerde, Muğla'nın zaten çoğu yeri yanmışken, şimdi de o gencecik fidanlar mı yanıyor yoksa?

Aylardan henüz Mayıs, bakın Mayıs haberlerine:

Piknik sever kardeşim, sen iki ip atlayıp, bir mangal yapıp gidiyorsun da, orada senden sonra yaşayan canlılar var, hadi onu da geç, o orman olmazsa, oksijensiz beyinden şu durumda ilk sen zarar göreceksin. Sen, sigaranı seyir halindeki aracından fırlatan arkadaş, o sönmeyen sigara, döner dolaşır, hepimizi yakar. Ben her yangın haberinde bunu düşünürüm; kim suçlu pek ala biliyor kendini, kim ihmal ettiyse dikkat etmeyi, kim ''amaan bana ne'' dediyse sözüm ona.

Ormanlar yitip gidicek, ondan sonra bonsailarla evi doldursan ne çare.

Alkışşşş

2007-05-17T21:55:00.000-04:00

Galatasaray yetkilileri demiş ki; "Türkiye henüz hazır değil bu alkış işine, hatta halk alışık değil. O yüzden alkış yok." Cık cık cık, olmadı bu Sn. Gökşen, tamam en centilmen takım olmadığınız bir kere daha belli de, hepimizi de genelleme istersen. Benim taraftarım bilmez böyle incelikleri mi demek istiyorsun, daha kötü olaylar mı çıkar sonrasında diyorsun, anlamadım. Halbuki böyle bir olaya evsahibi artı yıllarca konuya özne ve örnek olmak güzel olurdu. Ben Gsli olsam, Fatih Gökşen'e alınırdım valla. Biz adam olmayız dedirtecek cinsten bir cümle olmuş bu, cidden...

Sanılmasın ki ben Fenerliyim, yok... Dedem zamanında Fener'de top koşturmuş olmasına rağmen, ben değilim. Ama sporcunun çevik, zeki ve ahlaklı olma ilkesine bağlıyım, o başka.

Cümleten tebrikler efendim, alkışlıyorum buradan, hatta 19 Mayıs Türk Yürüyüşünde Fenerbahçe alayına denk gelirsem, bir de orada alkışlarım, söz.

Bu da benim rengim.

2007-05-13T14:45:00.000-04:00

13 Mayıs

2007-05-11T01:37:00.000-04:00

Köşe yazarı Serdar Turgut geçtiğimiz Cuma günü bir TV röportajında: "...İzmir'liler rahattır,mitinge gelmezler. Onlar hava güzel olunca Çeşme'ye, Foça'ya giderler. Bizim ekipte bir İzmir'li arkadaşım var, ona : Sen de git de bari 11 kişi olsun mitingde- dedim" ...demiş.

EGELİLER duydunuz mu?

2007-05-10T03:01:00.000-04:00

Yol üzerinde gördüğüm bu çiçekler, kış boyunca istemeyerek ama dışarıdan bakıldığında ise, gayet özenle kuruttuğum izlenimini veren sardunyalarımı hatırlattı. Saptım çiçekçiye, maksat sardunya almak gibi gözükse de, aslında küpe çiçeğine rastlamak tek arzu o an.

Çiçekler arasında dolaşırken, uzaktan gelen malum koku ve merak kendisine çekti beni. İnşallah kuzular vardır, umarım izin verirler de severim diye niyetlenip, çiçekçiden biraz uzak bu yem ambarlarına yöneldim.

Yok, ne koyun ne kuzu. Kokudan da mı anlamadın kızım dedim kendime. Kuzudan elde edilen gübre bu kadar uzaktan böyle mi kokar. Koku mevzu bahisken, yanlış anlaşılmasın, bu kokuları severim ben, severim derken rahatsız olmam yani, midem falan kalkmaz, hatta ortamda piknik bile yapabilirim. Neyse, inekler aklıma penguenleri getirdi, hani kışın yumurtaları saklarken, bir yandan da birbirlerine sokulurlar. Bunlar da aynı. İç içeler, sıkış tepiş. Açılın az, hava zaten sıcak, etraf da geniş, niye dipdibe girdiniz diye konuşuyorum onlarla.

Aralarından biri beni farketti, yaklaşmaya başladı. Ben de ilerliyorum emin emin. Sonra kulağındaki kağıdı farkettim, güneş var, okuyamıyorum.

Hah tamam, Sara'ymış senin adın. Arkadan biri daha yaklaşıyor. Dokunmak istiyorum tam alnına, yok yapamadım.

Ben dokunup sevemedim ama yakından sesli sesli sevdim Sara'yı. O da beni kokladı, burnu kuruydu, niye kuruydu ki, ıslak olmalı sanki, öyle demezler mi? Köpekler için mi geçerli yoksa sadece bu?
Bakıcıları ile konuştum, mısırla arpa yiyorlarmış, çok süt veriyorlarmış, almak istersem taze süt her gün varmış, bir arkadaki bahçeyi görmüş müyüm, orda tavuk, hindi, geyik, kuzu varmış.

Topu topu iki kuzu vardı. Ne kadar seslensem de dönüp bakmadılar, her tondan mee dedim halbuki, aslında daha çok keçi bağırması gibiydi, belki de ondan pas vermediler.

Bizon bile varmış, artık nesinden yararlanıyorlar bilmiyorum. En çok burada zaman harcadım, dönmedi yüzünü bana bir türlü, çok alındım. Gidemiyorum da diğer yöne, tek cephe burası görebilmek için. Şu tahta direk varya tam ortada duran, bizon efendi gövdesini ona sürtüne sürtüne nasıl inceltmiş şaşırdım. Direkte yapışık tüyler var. Bizonun tüyleri de yoluk yoluk, çok perişandı. Yüzünü ancak bu kadarcık gösterdi, buna da razı oldum.

Süt ve köy yumurtası elde, gözlerim yan komşunun bu upuzun çiçeklerinde, gün tamamlandı.
Sardunya alım ve ekim işi artık başka güne kaldı.

2007-05-08T02:35:00.000-04:00

Türkiye tanıtım filmi geçti elime. Izlemek isteyenler için linkler şu; Türkçe , İngilizce ve İtalyanca.

Bir kitap tavsiyesi

2007-05-06T03:25:00.000-04:00

.......Nurettin Veren, F. Gülen ile 35 yıl boyunca birlikte hareket etmiştir. Hareketin tüm taktik ve stratejilerinin ilk ağızdan tanığıdır. Nurettin Veren, yaşadıklarını, gördüklerini ve tanıklıklarını bir hareketin anatomisini çıkartarak anlatmaktadır. Bu yönüyle kitap aynı zamanda Fethullah Gülen Hareketi'ni "içeriden" inceleyen ilk çalışmadır. Kitap sarsıcı, yıkıcı ve tedirgin edicidir. "Toplu hipnoza" karşı bir duruş ve uyarıdır. Cumhuriyetin değerlerine ve geleceğe sahip çıkanların muhakkak okuması gereken bir çalışmadır.

Aşağıda da bir programın ilk iki linkini ekliyorum, devamı youtubeda. Programı çoğumuz seyretmiş veya okumuştur zaten, ama şimdi seçim yaklaşırken, bir de üstüne duyduk ki Gülen cemaati sanılanın aksine AKP yerine DYP'e akıyor, bir daha seyretmeli sanki. Hani ilerde bir de bununla uğraşmayalım. İşaret zamiri kullanmayı sevmem aslında kişi adları varken, kabalığımı mazur görün. Sevmedim mi ne ismi ne cismi.

Anneler günü yaklaşırken

2007-05-02T21:23:00.000-04:00

O güne has birkaç örnek koymak istedim. İsterseniz aşağıdaki ilk ikisi gibi tablo,

veya bunlar gibi minik kartlardan,
isterseniz de, bana matruşkaları hatırlatan bu aşağıdakini yapabilirsiniz. Hadi işleyenlere kolay gelsin, örneklerin detaylı şemalarına burayı tıklayarak ulaşabilirsiniz. Örneklerin hepsi CrossStitching dergisinden resmen kopyalanmıştır.

Hala kendi sayfamda çaldığım şarkıları dinleyemesem de,

HAYDİ EGELİLER

2007-05-01T03:36:00.000-04:00

5 MAYIS MANİSA, SONRASINDA SAMSUN, AKDENİZ VE 13 MAYIS PAZAR GÜNÜ İZMİR GÜNDOĞDU MEYDANINDA CUMHURİYETİ KORUMA MİTİNGİ.

HAYDİ MANİSA, SALİHLİ, AYDIN, MUĞLA, DENİZLİ, UŞAK.

HEY BODRUM'LULAR GİDİPDURUNUZ MU İZMİR'E DE, ISTANBUL'DA AÇTINIZ PANKARTI, Bİ YOL UZANIN İZMİR'E ŞİMDİ.

Burdayım

2007-04-28T18:36:00.000-04:00

Asma kilidi kapağında sarkan bir dolabın içine saklandığım günü hiç unutmam. Saklambaç oynanıyor aklımız sıra ve koskoca okulda kala kala sanki bir o dolap kalmış gibi içine giriveriyorum. O sırada oraya girdiğimi gören E. ise kitliyor üzerimden. Kilidin anahtarı yok, herkes zaten çoktan terketmiş yatakhaneyi, kala kala biz kalmışız, hazırlık sınıfının yatılı tipleri. Neyse, dolap kilitli, içinde ben, ses soluk yok, oldum olası ciyaklamasını bilemedim zaten, korkunca susanlardan ve bilakis sinirden gülenlerden oldum hep. Emel belletmene koşar, Sanem içerde kaldı, çıkarın diye. Belletmen Nilgün hanım, artık yakıştıramadığından mı yoksa artık bu tip şeylere pabuç bırakmadığından mı bilinmez, nasıl soktuysanız, öyle çıkarın diyerek hem beni madde konumuna sokmuş, hem de bu tavrı yüzünden uzun yıllar göz temasını benden kaçırmak zorunda kalmıştır. Sonunda marangozcu Teyfik amca aranmaya karar verilir ve kendisi az bir zaman sonra elinde gerekli aletlerle ve dolabın içinden bile tahmin ettiğim siniriyle gelir, kiliti keser ve ben çıkarım. Alkış, kıyamet kopar, ben Emel'e uzanırken, hala sobelemeye çalışan kızın sesi duyulur, sobe sobee, Sanem ebe sensin, sensiin. Şimdiki kelime haznesi yok o zaman tabii... Konu sakince kapanır, yıllar sonra bile konu edilmez, ta ki ben şimdi sobelenmemi bahane edip, edene kadar...

Fikriminincegülü ve Sndrfknella sobelemişler beni, ilk önce zaman aşımına uğrar, çaktırmıyım dedim ama ikinciden sonra artık kaçacak yer aramadım.

Evet sorular neydi ,

1. Daha önce yaşadığınız üç şehir:

Bodrum- sayılır mı, ilçe kendisi daha ama.. Buraya gelmeden önce yaşadığım, çalıştığım, fazla yapılaşmasına dayanamadığım, her gelen turistin eline Ermeni soykırımı yalandır afişlerini dağıtan kaymakamını çok sevdiğim, kışı güzel, yazı fazla dağınık yer. Bir de buraya yakın Milas da var aslında, kısaca Mugla özetle.

Ankara- Dil Tarih fakultesi yılları.. hem iş hem okul telaşı, ilk tantuni tattığım yer, her daim taze balık bulabileceğiniz denize uzak yer.

İzmir- Ortaokul, lise yılları, her zaman en sevdiğim il olarak hiç değişmezim.

2. Tatil için gittiğiniz, gördüğünüz ve önerdiğiniz üç yer:

Kaş, Alanya görülmeye değerdir, herşeyi hazır bir tatil isteyenlere öneririm. Antalya da güzeldir ama çok fazla şehirdir, bana göre fazla tatil havasını barindirmaz.

Fethiye'ye kesinlikle gidilmeli, Kaya Köyü gezilmeli, Ölüdeniz'e girilmeli, her zaman tatil denilince benim icin bir numaradir.. Hazır Fethiye'deyken Göcek'e de uğranmalı, e oraya yakın Marmaris de çok güzel. Dönüşte kış için bal alabilirsiniz, çam balı bir de içiboşu güzeldir.

Sonra Kapadokyayı da öneririm, içerdeki restorantları işi biraz abartmışlar, yol kenarında birşeyler yiyin de gidin derim . Sonra İzmir Selçuk'a yolunuz düşerse, Şirince'ye gidin. O güzel köyü gezin, şaraplarından tadın, tüm köy halkı şarap işinde neredeyse, meyveliler de fena olmuyor. Mimarisi de çok güzel, evler restorant şekline dönmüş kendi çapında, bahçesinde oturup, yemeğinizi yiyebilirsiniz, bol otlu gözleme mesela.

3.Yaşamak istediğiniz veya görmek istediğiniz üç yer:

Karadeniz'de Bolu, Tokat, Amasya'yı görmüşlüğüm var ama ben asıl Sinop'u ve en çok da Artvin'i görmek isterim.

Mardin, Diyarbakır, Urfa görmek istediğim diğer yerlerin arasında.

Bazen böyle çok bunaldığımda Unicefe kayıt olup, artık nereye gönderirlerse dediğim oluyor, Kenya mesela.

4. Şu anki mesleğiniz nedir?

Watashi wa nihongoga hanasu kotoga dekiru to, kanjide kaku kotomo dekimasu. Minasan watashino jimenni irasshaimase.
Japonca okudum zamaninda, bir de bunun yanında burada CphT olup, bu gidişle de eylülde tekrar okula devam edeceğim desem, otur artık evinin kadını ol derler değil mi?

5. Dünyaya yeniden gelseydiniz, hangi mesleği yapmak isterdiniz?

Bir daha gelmemenin yollarını arardım, her seferinde, insanın kendinde bir huyu düzeltmesi zor olur sanki. Tamam cevap veriyorum, gazeteci olmak isterdim.

6. Kesinlikle yapmam dediğiniz meslek?

Cerrah olamam kesin, kasap da aynen.

7. Yaşam felsefemi oluşturan sözlerden biri:

Ben keşke kelimesini hiç ama hiç sevmiyorum, olan ve ölenin önüne geçilmiyor işte. Bir de şey var, hani dağ dağa küsmüş, haberi yok olayı. Hiç bir zaman kendimi önce ifade edip, belirtmeden ne tavır alırım, ne kapris yaparım ne de küserim. Zaten gerek de kalmiyor sonrasında. Yapanı da anlamam, gülerim.

8. Bir kitaptan alınma çok sevdiğiniz bölüm, paragraf ya da kısım:

Hatırlamam mümkün değil, her kitapta çıkar bir bölüm beni okurken durduran. Ama şimdilerde okuduğum bir kitaptan bölüm mü dersiniz, kısım mı bilemem ama bir resim ekliyorum. Buyrun..

İnsanlarda küçük bebeklerin doğduktan sonra belirli bir süre değdikleri her şeyi, örneğin bir parmağı çok güçlü olarak kavramaları ve bebeklerin bu hareketinin çok güçlü olması ağaçlarda yaşamanın bir kalıtıntısı olarak düşünülmektedir....... bu kavrama alet kullanma yeteneğimizi güçlendirmiş ve evrimde büyük bir sıçramanın yapılmasını sağlamıştır. Insan beyninin korteksinde oransal olarak en büyük kısım, bu nedenle baş parmağa bağlı sinirlere ayrılmıştır.
KALITIM VE EVRIM kitabından... ( Prof. Dr. Ali Yücesoy)

9. Çok sevdiğiniz bir şiirin bir parçası:

İtiraf ediyorum çok şiirle aram olmadı hiç, herkes tarafından az çok bilinen klasiklerden öteye gidemedim. Yanımda bulunan tek şiir kitabından, en sevdiğim şiirin bir kısmı şu :

Dünyada kiracı gibi değil,
Yazlığına gelmiş gibi de değil,
Yaşa dünyada babanın eviymiş gibi...
Tohuma, toprağa, denize inan,
insana hepsinden önce.
Bulutu, makineyi, kitabı sev,
insanı hepsinden önce.
Kuruyan dalın, sönen yıldızın, sakat hayvanın duy kederini,
ama hepsinden önce de insanın.
N.H.Ran

Yemek tarifsiz bir sobe oldu bu, kurallardan biri de yemek tarifi eklemekti. Ama ben ne yaptım, nerede ne yenilir belirttim, idare edin.

2007-04-27T03:45:00.000-04:00

Lost adlı dizinin fazla müdavimi olamasam da, biraz Sawyer biraz da Deep Dish'in hatırına, bu akşam ikinci sezonun sondan dördüncü ( sekizinciymiş,bir dvdden iki cd çıktı, ) bölümüne gelmiş bulunmaktayım. Televizyon karşısında bile uzun süreli sabit oturamama ve illaki birden fazla şeyle meşgul olma huyundan müzdarip olan şahsım, bir taraftan Waltz nerelerde diye ekrana takılıp, bir yandan da yandaki saksıları ortaya çıkardı. Alınan pakette toplam işleme süresinin 22 saat verilmesine net bir anlam veremesem de, bu süreci Amerikanyalıların yavaşlıklarına bağlayıp, toplam bir buçuk saati bile bulmayan zaman dilimine sığdırmayı da el çabukluğuma verdim. Üstteki minik arıyı ayrıca sevip, n'oldu bizim dil yarası maskotu diye düşünmekten de kendimi alamadım.

Yandaki çerçeve paketin içinde vardı zaten. Ama siz daha güzelini kendim çizerim derseniz, o da olur. Şimdi bunu tutup da kendi evime asmam fazla anlamlı olmayacağından, doğum günü kızı olan sevgili Ebru'ya armağan etmeli hem de gene geç hatırladığım için af dilemeli.. 20 sene var ortada, ayıp benimkisi..

Siz de yapmak isterseniz, örnek burada.

2007-04-25T03:49:00.000-04:00

Benim anlamadığım Gül mü RTE'nin başına geliyor, tam tersi mi? Ne farkedecek ben çözemedim, RTE şimdi bana göre hem başbakan hem de Cumhurbaşkanının amiyane tabir ile amiri olacaktır. Hem Gül zamanında Erbakan'ın yanında, Kaddafi'nin ağzının payını veremeyen adam değil miydi? Hem herkes bilir, eşinin türbanı yüzünden ülkemizi de dava eden aynı kişiydi. Yok daha neler, nasıl oturacaklar orada, benim baktıkça yüzüm kızarıyor!

“eğer onlara (hoca kıyafetli sahte din alimlerine) karşı benim şahsımdan bir şeyler anlamak isterseniz derim ki ben, şahsen, onların düşmanıyım. Onların menfi istikamette atacakları her adım, yalnız benim şahsı inancıma değil, yalnız benim gayeme değil, o adım, benim milletimin kalbine havale edilmiş zehirli bir hançerdir. Benim ve benimle hemfikir arkadaşlarımın yapacağı şey, mutlaka o adımı atanı tepelemektir. Sizlere bunun da fevkinde bir söz söyleyeyim; farz-ı mahal bunu temin edecek kanunlar olmasa, bunu temin edecek meclis olmasa, öyle menfi adımlar atanlar karşısında herkes çekilse ve kendi başıma yalnız kalsam; yine tepelerim!” Mustafa Kemal Atatürk

** Bu yazıdaki pişkin surat fotoğrafı, çevre düzenini bozduğundan kaldırılmıştır.

Atatürk'ün Amerika'ya yaptığı konuşma

2007-04-23T17:03:00.000-04:00

Bu videoyu üzelerek belirtiyorum ki, yeni izleme şansım oldu. Belki benim gibiler vardır diye, buraya hemen eklemek istedim. Nutuk'tan sonra tekrar O'nun sesini duymak, ne desem az. Her daim O'nun akıl yolunda kalmamız tek dileğimdir.

Not: Bu videoyu youtube a kim eklemiş bilmiyorum, ama hem ekleyen kişiye, hem bu videodan haberdar olmamı sağlayan Amerika'daki Ayyıldız grubuna, hem de videoyu ekleme fikrini oradayken edindiğim ve yorumlarını beğenerek okuduğum www.güneşintamicinde.com sitesine teşekkür etmek istiyorum.

23 Nisan kutluuu olsuun.

2007-04-22T19:06:00.000-04:00

S: Öğretmenim, öğretmeniim

Ö: Efendim Sanem n'oldu? Niye koşuyorsun?

S: Ben 23 Nisan'da Belediye Başkanının koltuğuna geçmek istiyorum. Kıyafetim bile hazır benim.

Ö: Yok, olmaz. Ayrıca ben karar verdim, Fettah oturacak o gün.

S: Ama ben de istiyordum, hem X. gazetesinin sınavında okulu ben dereceye soktum, ben oturcam.

Ö: Hayır, hem sen hiç kadın Belediye Başkanı gördün mü?

S: !!?!??

Hani bazı diyaloglar vardır asla unutulmaz, işte ne zaman 23 Nisan gelse ve aynı gün herhangi bir makam koltuğunda oturmuş bir çocuk görsem , aklıma bu olay gelir. Ögretmenimi severim o ayrı da, hani bahanesi o zamanlar için bile çok kötüymüş. Tabii bu diyalog böyle bitmedi; küçük S., evde ailesinden aldığı ışık ve özgüvenle öğretmenine geri gidip, kendisine taa bilmem kaç senesinde Elazığ'nın bir ilçesinde görev yapmış kadın başkanın varlığını haberdar etmiştir.

Bu olaydan kendime çıkan sonuç ise;

1. Çocuklar hiçbir şeyi unutmuyorlar.

2. Ailenin ilkokuldaki eğitime katkısı çok büyük.

3. İlk Kadın Belediye Başkanı 1930'da göreve seçilen Sadiye hanımdır. Bknz.

Resimdeki desenlerin örnekleri burada.

Bugünden fotoğraflar...

2007-04-21T21:27:00.000-04:00

Bugünden bazı fotoğraflar bunlar. Fazla kalabalık değildi ama İstiklal marşı da, 10. yıl marşı da gayet kalabalıkmışcasına söylendi. Yoldan geçenlerden soru soranlar oldu; kimisi Iraklılara mı kızıyorsunuz burda diye sordu, kimisi ne zaman oldu bu, şimdilerde mi yoksa diye sordu, kimisi de marşınız ne güzel dedi.. İşte böyle bir gündü; duygulandık, gururlandık, güldük, ve bahar sıcağının tadını çıkardık.

21 Nisan

2007-04-19T19:32:00.000-04:00

Bir tavşan vardı hani, ses verelim diyordu. İşte bugün New York'da tuttu bu afişlerden aldı, gelip astı her yere. Biz hem kapıp, hem kopup gidiyoruz.

Bahar geldi geleli...

2007-04-17T23:01:00.000-04:00

Çitleri boyadılar, bahçeleri gübrelediler, her yer renklendi. Ama ben hala, biteviye yapılan işlerin getirdiği miskinlik mi, yoksa daha kışı bitirmeden gelen baharın üzerime çöreklenen yorgunluğu mu nedir, anlamlandıramadığım bir isteksizlik içindeyim. Bu duyguyu umursamazlığa dönüştürebilirsem ne ala !

14 Nisan

2007-04-12T18:32:00.000-04:00

14 Nisan'a az kala, gönlüm orada kendim buradayken, en iyisi bayrağımı şimdiden asayım dedim. Aşağıdaki şarkıyı da gerekli kişi ve yandaşlarına armağan edesim geldi..

Indian Spirit

2007-04-10T19:57:00.000-04:00

Dans eden bu kızları görünce aklıma düştü sevgili B5, yok henüz dönmemiş gittiği yerden, yeni danslarından da haber yok neticesinde. Arayı şimdilik bu etamin örnekleriyle ben kapatayım diye kendi kendime işgüzarlık yaptım. Nereye işlenir, ve hatta işleyen olur mu bilemem ama ben şablonlarını her zamanki yere ekliyorum.. Tıklayın buyrun.

Dans denilince tam bir kazulet olan şahsımın en gıcık olduğu şeylerden biri de, düğün, toplantı, balo ve benzeri yerlerde bir tanıdığın şıklattığı parmak ve kırdığı gerdan ile yanıma gelip, zorla dansa kaldırmaya çalışmasıdır. Bir türlü anlatamam kıvıramadığımı hem belimi hem bu işleri. Çekilen kolumu zorla geri alır, bir diğer kurbanı tahmin etmeye çalışırım uzaktan.. Ondandır kadın kadına yapılan şarkılı, sözlü yerlerden hazetmemem. Ama sorsalar hangi dansı iyi yapmak isterdin, tangoyu, valsi bir kenara koyarsam şayet ( malum konu tek kişilik danslar şu an) şu yukardaki kızın yaptığı dans derim. Çünkü bir kere müziklerini seviyorum, mesela alttaki şarkıyı epeydir dinlerim, uzun yıllardır sahip olduğum albümdür Indian Spirit, bendeki sakinleştirici yönü oldukça etkilidir bu türün. Hem tek başımayken becerebildiğim dans şekline de yakın bir dans sanki bu, en iyi becerilen olmada en şanslı kategori budur.

Konu dansdan açılmışken, nedir bu aralar sözüm ola ünlülerin dans etme veya şarkı söyleme rekabet halleri? Hafta sonu nereye baksam bu tür yarışmalar sarmış durumda medyayı. Artık biraz fiziksel durumlardan çıkılsa, şöyle okkalı bir beyin yarışması düzenlense mesela gene aynı kişiler için, biz de en azından iki satır bişi alırız. Sen kendin edemiyorsun, bari edene laf etme mi dedi biri? İlahi :)

Durian

2007-04-05T23:02:00.000-04:00

Çin marketine gittikçe şeytan bana al şu meyveyi dene Sanem der dururdu. Normalde kiraz ve erikten başka öyle aman aman meyve sevmememe rağmen, bu sefer galip gelen ben değildim ve kendileri gelip yerleşti mutfağa ve başladı benim hassaslığıyla nam salmış burnum bu işten en zararlı çıkan olacağına üzüntüsünden direkleri yıkmaya. Akşamdan tezgaha bırakılan Durian adlı bu meyve sabah kalktığımda çıkartabileceği kadar kokuyu çoktan çıkarmış , pastırmadan sonra ikinci besin olarak kokusuyla beynimde sırasını kapmıştı.

Durian Güneydoğu Asya'ya özgü olup, o civarlarda meyvelerin kralı diye bilinmekteymiş. Dikenli denilse de öyle ele çok batan, can yakan bir diken değil, görüntüsü etkilemesin. En çok tüketen ülkeler ise Filipinler başta olmak üzere, dünyanın üçüncü büyük adası olan Bornea'nın Brunei eyaleti , Malezya ve Endonezya'ymış. Ve hatta Endonezya'da bunun için bir deyiş bile varmış; Ketiban durian runtuh. Türkçesini ise kafaya durian düşmesi şeklinde çevirip, anlamını ise beklenmedik bir şans veya kısmet olarak benimseyebiliriz. Yaprakları ise ateş düşürücü olarak kullanılırmış, nane limon sevmeyen çocuklara "sana durian yediririm görürsün, iç şunu" demek için uygun olabilir aslında.

Bu da kesilmiş hali. Vıcık vıcık ve sapsarı birşey var içinde, Acun Ilıca'lıyı getirdi aklıma, bence ikinci tur için kullanılır bu, o kadar kesifleşti ki kokusu kesince.. Alırken ne böyle kokuyordu ne de bir ipucu vardı inanın.. Yok yemedim, en azından ben yemedim, tadına bakan ve hatta beğenen oldu ama benim mimikler ve yaptığım benzetmeler ahaliyi soğutmaya yetti ve kendisi en uygun yere nakledildi.

Durian için ille de daha çok bilgi arzu ederseniz, gidilecek adres bellidir.

Çuhagillerden

2007-04-01T00:49:00.000-04:00

Latince Primula Auricula isimli bu çiçek Çuhaçiçeğigillerden bir tür olup, ayı kulağı ismiyle bilinmektedir. Bazı çevrelerde ise Yıldız çiçeği olarak anılmaktadır ve bence bu isimle bilinmesi daha uygundur. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı'nın sayfasına bakarsak eğer, adaçayı isimli otun da mahalli adının ayı kulağı olduğunu görürüz. Karadeniz'e uzanırsak şayet bu sefer de ayı kulağı diye zehirli bitkilere denildiğini öğreniriz ve bu bilgiden ödünçlemeyle bu sefer de Çukurova'da Tirşik adlı otun çiğ yenildiği durumda zehire iyi geldiğine ve halk arasında ayı kulağı diye de tabir edildiği sonucuna varırız. Bu şekilde Latince isminden yola çıkıp, yöre yöre dolaşmaya net üzerinden devam ettikçe yazımın sonunu netleştiremeyeceğime karar vermiş olup, size aşağıdaki yıldız, ayı kulağı veya onbir ay çiçeği isimli deseni takdim eder, botanik bilimini işin ehlilerine devrederim. Desene basarsanız büyür ve örneği içinse adres bellidir.

Aslına bakarsanız ben bu çiçeğe ilk bakışımda aklıma sardunya gelmişti. Ne severim bilseniz sardunyayı. Bakımı kolaydır, hem ayrıca güneşi çok sever, yaz için birebirdir, bir haftada çiçeklenip şaşırttığını bilirim. Ve öğrendim ki sardunya defneden sonra en çok kullanılan sabun malzemesi bitkisiymiş..

Blackwork işlerine örnekler

2007-03-27T23:30:00.000-04:00

Etaminden daha mı kolay gözüküyor? Yok öyle değil. Kare kare sayması aynı, tek farkı renk olarak sadece siyahın hakim olması. Şu kasnakta kanaviçe işleyen kızı yapayım diyorum bir ara..

Marka konusu

2007-03-23T21:13:00.001-04:00

Hem Ayçiçeği hem de Boripori beni marka konusunda sobelemişler ve sormuşlar en çok tercih ettiklerin nelerdir diye.. Daha önce de Fikriminincegülü beni sobelemiş ve vazgeçemediklerimi sormuştu. Bulamamış bu yuzden de birşey yazamamıştım..

Ama artık bu kadar da saklanılmaz diye düşünerek, bu marka konusu için birşeyler yazayım diyorum. Kaliteye marka diye nitelensin nitelenmesin önem veririm.

Mesela Mavi Jeans markadır benim için. Amerika'da bir çok kot pantolondan ( Dkny, Kenneth Cole) daha kalitelidir, oldukça iyi bir piyasası oluşmuştur. E tabii elin Fransız'ı zamanında az uğraşmamış Çukurova'yı almak için, boşuna değildir.

Ondan sonra Sütaş, Ülker, Kurukahveci Mehmet Efendi'de benim için markadır. Ama zeytinyağ denince İtalyan markası kullanıyorum. Geçen sene Türk malı bir zeytinyağı ile karşılaşmış, sevinmiş ama içeriğine bakınca yüzde ellisinin soya yağından oluştuğunu görünce hayal kırıklığı yaşamıştım. Burada en sıradan, katkılı ve indirimli zeytinyağları Türk malı olunca üzülüyor, neden yarım yamalak oluyor bu tür işler diye düşünüyorum. Zeytinyağı deyince Hacı Şakir'i de severim.

Kozmetik ve temizlik malzemelerine gelince Eczacıbaşı iyidir sanki. Selpak bu gruba aitti değil mi? Türkiye'de ben daha çocukken ilk üretilen parfüm Via Cappio'ydu galiba. Yoksa o moda mıydı bir ara sadece de ben ilk üretilen sanıyorum bilmiyorum. Sonra bir ara da Bellisima diye bir parfüm çıkmıştı, o kokuyu çok seven ve nefret edenler diye hatırlıyorum birşeyler. Burberry'nin London'ı ise benim hemen hemen hiç değiştirmediğimdir. Konuyla alakası yok ama eskiden domestos yerine arapsabunu kullanılırdı ve ben onunla silinmiş evin kokusunu severim. Kaygandır yalnız.

Aklıma gelen diğer markalar ise mesela Leman, NTV, Varan turizm, Kuaför Selçuk, Ortaklar'daki Yandım Çavuş çöp şiş yeri, Bütün Dünya dergisi, Dr. Oetker kabartma tozu ve BJK. Tamam birkaçı marka değildir ama benim için tescillidirler o kadar...

Becerebildim mi bu sobeleme ebeleme olayını bilmem.

Neye niyet neye kısmet

2007-03-22T01:29:00.000-04:00

Dün çarşıda sevgili Berceste'den öğrendiğim Blackwork işleri için her ikimize de örnek ararken, karşıma bir çok etamin örneği çıktı. Ne zaman artık tamam, başka bir elişiyle uğraşmalısın Sanem desem kendi kendime, istemediğim kadar etamin desenleriyle karşılaşırım. Bu yukardaki cıvıl cıvıl sürahi/çaydanlık da ( artık nasıl kullanırsanız) bunlardan biri. Şekli şemali burada. Daha çok model var, eklerim yakında...

Yarıya iki kala...

2007-03-18T21:56:00.000-04:00

Şu aralar zaman buldukça bu modeli işliyorum. Bu tabloyu uzun zaman aramış, sonunda bulunca da çok sevinmiştim..

İşlerken de resme bakarken de Raşit'in kahvesini, sonra onun tam köşesindeki camiiyi, karşısındaki kaleyi, sol tarafta boydan boya dizilmiş tekneleri, mevsimlerden bize tatil gibi olan sonbaharda neredeyse hergün aynı mekanda içilen çayları, bitmiş sezonun yorgunluğunu atarken bu sefer de kış için yapılan planları, kışın burada yaşamak daha güzel, yaz hiç gelmesin temennilerimizi, şimdi ise baharla birlikte herkesin hafif hafif sezon hazırlıklarına başladığını, bir belki de iki ay sonra yoğunluktan Eylül'e kadar telaş içinde olacak ahaliyi düşünüyor, nasıl olsa ben Ekim' de gideceğim, en güzel zaman, herkeste bol vakit varken diye kendimi oyalıyorum..

Sonra bu pazar, ben günlük telaşımda, aklımda o an için hiç o anlar yokken, geldi mesajı.. Buralarda 19 Mart oldu bile, doğum günün kutlu olsun demiş, üstelik bunu neredeyse onu tanıdığımdan beri her sene yapıyor, ilk kutlayan hep o oluyor..

Canım Ayten dost, cok şanslıyım ben..

Bu şarkı da benden bana doğum günü şarkısı olsun, gitarı henüz aman aman beceremiyorum ama bir gün bunu çalıp, üstüne üstlük youtube'a da ekleyip, burada tarihe geçireceğim... Buraya yazıyorum ;)

Çanakkale

2007-03-17T23:55:00.000-04:00

Düşmanın karşısında durdular, düşmanı karşılarında durdurdular...

İşte o nedenle ''Çanakkale'nin Kaleleri'' diyoruz onlara,
her birini tek tek bir kez daha minnet ve şükranla anarken...

Onlar, o günkü varlıklarıyla vatanımızı kurtardılar, bizim rahat uyuyabilmemizi sağladılar.
O günkü varlıklarının bugünkü görüntüleriyle ise, şimdi de uyanmamızı sağlıyorlar...

Işıklar içinde yatsınlar...

Bütün Dünya dergisinden alıntı olup, yazının devamı ve ilk kez yayımlanan fotograf için buraya lütfen...

Bebekler için

2007-03-14T16:07:00.000-04:00

Bebek odası tabloları geçti elime, aslında bunlar kart için düşünülmüş ama ben olsam tablo yaparım. Fotografları büyütebilir, isterseniz örnekleri şuradan alabilirsiniz..

Mazi içimde bir tebbesüm

2007-03-12T02:37:00.000-04:00

Bugün eski sayfalarda dolanırken, iki eski arkadaşın adreslerini buldum, yıllar var görüşmeyeli. En son 1992 yılı mezuniyet balosunda beraberdik, belki bir kaç pilav gününde daha buluşuldu hayal meyal, sonra herkes savruldu. Aslında biz bir kaç düzine kız, on yaşında IFK'nın yatılı bölümüne baslamis, yedi sene hep beraber yaşamış, sonrasında mezun olup çeşitli illere dağılmıştık bu sefer de üniversite icin.

Yatılı okuyanlar bilir, ilk bir kaç ay zor geçer, hatta dayanamayıp giden de olur ama sonra bir alışılır ki, ayrılması zor olur. Türkiye'nin dört bir yanından geliyor olmasak da, hepimizin ortak özelliği idi ailelerden uzak oluşumuz, erken yaşta sorumluluk almamız, asker disiplinine ramak kalmış bir disiplinle yaşamamiz, izinsiz kalmalarımız, tahta sıralara gece gündüz oturmaktan hep dik oluşumuz, ayakkabıyı ancak yatarken çıkarmamız, her sene bir sınıf atladıkça alttakilere ablalık adı altında yaptığımız baskılarımız, üç haftada bir eve gidişimiz, yazları ise uzun mektuplarla devam edişimiz, ailelerimizi arkadaş, arkadaşlari da aile görüşümüz...

Yatılı olmanın en sinir yanı ise, haftasonu izinlerinizin yaptığınız tersliklerle, veya etütlerdeki davranışlarınıza orantılı olarak değişiyor olmasıydı. Eğer izinsiz kaldıysanız, askeriyedeki disiplin koğuşunda olmaktan tek farkınız, okulu terk edemiyor olmanız, cuma akşamından pazar akşamına kadar saat başı yatakhane öğretmenine çıkıp, imza atıp, kaçmadığınızı belgelemeniz tabii bir de eve gidenlerin arkasından melul melul bakmanız. Bir diğer zor kısmı da beyaz gömlek yıkama sorunuydu, o mavi küçük leğen hala gözümün önünde. Omo tercih edilirdi ekseri. Erkek yatılılar da kızlarla aynı şartlara ve zorunluluklara sahipti. Şimdi baktım da nerdee bizim demir ranzalar, demir dolaplar eskilerdeki, mobilya ile donatılmış ve kişi sayisi da azaltılmış odalar varmış artık, yirmi kişi bir odada kaldığımı bilirim ben.. Bir de sinemamiz vardi cuma ve cumartesi mecburi gitmek zorunda olduğumuz! ( Top Gun olsun, King Kong olsun, Grease ve E.T olsun ilk burada izlendi ), kuaförümüz de vardı mezuniyet senesine yetişen, marangozumuz da vardı, daha hazırlık sınfında iken saklambaç oynayan beni, dolap içinde kilitli kaldığımda çıkaran..

Nerden nereye geldim, aslında ben diğer kayıp arkadaslarımı arıyordum, birkaciyla hala görüşüyor olsak da, bir çok kişi var daha hatırladığım, küçüklüklerimizi beraber geçirdiğimiz. Hani belki bu sayfaya gelen oluyordur, ben sesleneyim de , belki okuyan cikar !! İlk aklima gelenler ise Tire'den Elif Eren, Istanbul'dan Emel, Söke'den Deniz, Koçarlı'dan Mehtap, Sivas'dan Gonca, Edirne'den Hale, Fethiye'den Melanur ve Hatice, Marmaris'ten Pınar, Ortaklar'dan Irem, Selçuk'tan Gülnur, Manisa'dan Arzu, ve Burdur'dan Aylin.. Ben sizi aniyorum arada, bir cok ortak aniyla, ve merakla...

Üst resimdeki kız son eserim, örneği için buraya lütfen..

.

2007-03-08T01:03:00.000-05:00

7 Mart 2007 tarihinde Meclis'te yapilan Kadinlar Gunune iliskin toplantiya katilmak isteyen cagdas giyimli ve baslarinda sapka bulunan bir kisim bayandan, Meclis polisi tarafindan sapkalarini cikartmalari istenmis. Turban ve tesetturlu hanimlara bir sorun cikip cikmadigini yazmama gerek yok sanirim.. Bu cagdas hanimlar bu duruma topluca tepki gosterip, geri donmusler. Bu laik, erkeklerle ayni hizada durabilen, kadin olma erdeminin farkinda olan, kendine deger veren bayanlarin Kadinlar Gununu kutlar, iceri girebilenleri ise bu duruma tepki gostermemis olmalarindan dolayi kinarim. Kimse alinmasin..

2007-03-05T00:25:00.000-05:00

Bu tavsan simdilerde hep benimle, cebimde, cantamda, hep elimin altinda. Bana beni hatirlatan bir sey gibi, yok dislek olmamla alakali degil , dislekligimi begenirim ustelik, bu baska bir sey. Urkek de degilim, havuc meselesi belki..

Tavsanlarin bariz ''sinirliyim, kizginim ve endiseliyim'' tavirlari varmis, mesela arka ayaklarini kuvvetlice yere vururlarmis. Ses cikarirlarmis. Kuvvetlice vurmalari bazen de haberlesmek icinmis..

Bu tavsan da 22 Nisan'da Washington DC yi boydan boya gecip Beyaz Saray'dan Ermeni buyukelciliginin onune kadar olacak olan ''Buyuk Yuruyus''u bilenlere hatirlatmak, bilmeyenlere de haber vermek ister ... Imkani olan herkes orada olsun der. Ne kadar cok ayak, o kadar cok ses...

*Saati bildirilecektir..

Mayista secim var!

2007-03-04T20:20:00.000-05:00

Teneke düdükler çoktan susmus...

GIDIP görün Anadolu'yu.
Laik cumhuriyete karsi gerçeklestirilen "karsi devrim"in nasýl basarildigini, uygarlik-cagdaslik umutlarinin nasil yerle bir edildigini gözlerinizle görmelisiniz.

Istanbul'un, Ankara'nIn yüksek binalarIndaki kusbakisi gorus, otomobillerin arka koltuklarindaki füme camlar görmenize engel bence.
Gidip yakindan bakmalisiniz.
Koca sehirlerde bir tek basi acik, medeni giyimli "Atatürk kizi" gördügünüzde gözleriniz nasil takili kalacak, nasil tuhaf bir sey görmüs gibi arkasindan bakacaksiniz, nasil onun yapayalniz ve istisna oldugunu düsüneceksiniz?. .

7 cumhuriyet okuluna karsi 14 tarikat okulu kurabilmis yobaz.
Köylerden, yoksul beldelerden toplatilmis zeki çocuklara yurtlarda gece zikir seanslari yaptirildigini anlattilar bana.
Belediyelerde, hastanelerde, kamu kurumlarinda artik türbanli memurlar var.

"Dinci" olmayanlari ayiklayip atmislar.
IktidarIn "eskinin yeniden yapilanmasi" programina uymayan devletin adamlari ortaliktan kaybolmus, sinmisler.
Valiler yok.
Kaymakamlar yok.
Kamu görevlileri yok.
Cumartesi sabahi dolastigim Urfa'nin o bir zamanlar tiyatro salonunun bulundugu, sinemalarin yer aldigi, sIK restoranlarin siralandigi ünlü caddesine baktim:
Sanki Arabistan.

Baba ocaginda babamin "Kendi yaptigimiz teneke düdüklerimle onuncu yil marsini çalardik" dedigi evde, hafta sonu o mübarek dizin dibinde oturup bunlari düsündüm:
Aydinlari, akademisyenleri, gazetecileri, patronlari, isçileri, memurlari, valileri, kaymakamlari, polisleri, yargiclarý, savcilari... Kisacasi cumhuriyetin çocuklari, görülmemis bir gaflet içinde Mustafa Kemal'in ülkesini terk etmisler ihanete.
Ve ortalita yoklar.

Birer Arap kentine dönmüs þehirler.
Gericiler, 7 çocuða karsi, 14 karsi devrimci yetistiriyorlar.
Teneke düdükler çoktan susmus.
Gidin görün Anadolu'yu.
Dört bir yans esir almýs bir sinsi degisimi, bir gizli savasi, bir yok edilisi gidin görün.

GAZETECI BEKIR COSKUN

Gunler

2007-03-03T00:53:00.000-05:00

Bu haftanın günlerini baz alan minik etamin tablolar, kenarları kırmızı pitikare kumasla geçilip, daha sonra ahşap çerçeve ile sonlandırılıp, gelişigüzel bir şekilde asılmak üzere bekletileceklerdir. Örnekleri Şennur'dan almıştım, kendisi hiç uşenmeden birkaç kere gönderdi, tekrar teşekkür ederim.. Aslında bu günlerin cumartesi ve pazarı da var ama , onlara baktıkça yorulduğumu hissedip, vazgeçtim yapmaktan. Tıklayın üzerine büyüsünler. Örneklere buradan ulasabilirsiniz.
*Yukardaki yazi buradan Turkcelestirilmistir.

Kahverengi, puslu ve donuk mavi denizli.

2007-02-27T19:53:00.000-05:00

Bugun New York 'taydim bir kac saatligine, sehir ozlemi az cok dindirildiyse de, fazla bireyselligim hala devam etmekte.. Bugun yol boyunca bunu dusundum durdum, konusmadigim zamanlarda. Kim derdi ki, bu fazla duragan, olagan ve duzenli hayat beni kendine baglayacak. Kendime sasiriyorum. Neyse, gezdigim gordugum bisi yok cok bugun, hep ayni kahverengi binalar arasindaydik, ben yediklerimden en lezizini sunayim en iyisi..

Yandakiler malum da, asil en afiyetlisi resimlenemeden tukendi.Sutlu Nuriye'ydi adi. Gayet sutlu, hafif ve cevizliydi. Fazla tatliyla aram olmasa da , Nuriye'yi sevdim. Bu aralar cok degisik yemek isimleri duyuyorum, Meftune var bir de. Kabakla yapilan, bulgurlu bir yemek. Mardin yoresine aitmis.

Nuriye'ler, cevizli baklavalar, Antep fistikli olan daha niceleri su yanda gorulen mekandan. Burada bir subeleri oldugunu bile yeni gordum, Turkiye'deyken fazla tercih sebebi degilken, burada reklam yapar havasindayim. Gayet tazeydiler, mekan da cok temizdi, Antep fistiklari da guzeldi, bana Haci Arif Bey'i hatirlattilar. Hala durur mu o mekan Ankara'da acaba?

Not: Meftune kabak ile degil, patlicanla yapilirmis meger.Bir de icinde bulgur yokmus, ben karistirmisim.

Imece tablosu

2007-02-25T02:29:00.000-05:00

Bunlari aslinda daha onceki postlardan birine koyacaktim, unutmusum. Bu tablo efendim, gecen gun bahsettigim Amish kasabasindan bir ressama ait olup, uzun zamandir alici beklemekteymis. Tablo gayet iyi niyetli olup, ne tur bir teknikle yapildigini ise birakin teknik terimlerle aciklayabilmemi , en fazla yagli boya diye tahmin yurutebilecegim bir eserdir, yalniz belirtmek isterim ki -hani olur da belki anlasilmiyordur uzaktan bakinca-, caktirmadan elledigimde resmin icindeki bir kac objeyi avuclayabiliyordum.

Sepet ortusu niyetine

2007-02-25T02:07:00.000-05:00

Bunlar da benim cekmeceden cikanlar, ekmek sepeti ortusu niyetine yapilmis, ancak hic bir zaman amacina uygun ortam ve sepet olmamistir. Simdi yazarken dusundum de, aslinda hamur mayalarken de kullanilsa olur mu ki sicak ortam yaratma amaciyla veya firindan cikartilanlarin uzerini ortmek icin, neyse, ben zaten en alttakini Sevgi'ye, ortadakini de Sevtap'a hediye ediyorum, gule gule kullanin, yakin zamanda beklerim.

Kirkyama sergisi

2007-02-21T20:21:00.000-05:00

Gecen pazar gunu bir Amish kasabasi olan Lancester County'deydim, el isi sergisine denk geldim ve su yanda gorulen yatak ortulerinden ancak ikisini fotograflayabildim. O kadar kalabalikti ki.. Ustteki bayan, iki sene once gittigimde de oradaydi.

Alttaki ortunun fiyati $595 mis. Bir ortuyu yapmalari yaklasik 12 haftalarini aliyor ve imece usulu calisiyorlarmis. Kasabadaki hemen hemen tum bayanlar, genc kizlar dahil, kirkyama yapmasini biliyorlarmis.Desenleri kendileri yaratiyor ama kendilerine sanatci denmesinden hoslanmiyorlarmis.

Asagidakiler de Amish oyuncaklari. Elektrikli alet kullanmadiklari gibi, oyuncaklari da sade. Genelde ahsap oyuncaklarla doluydu sergi. Bez bebekler de oldukca coktu, ve hepsi bir ornek giyimliydi normale uygun olarak.

Alttaki tavuk aynen goruldugu gibi tuyu yolunmus, oldukca yumusak ve benim asla dokunamiyacagim sekilde putur putur. Biri tavugu bankin ustune bu sekilde oturtmus , ben fotografladiktan sonra dokunup, hemen elimden atip, uzanik halde biraktim. Ama iki haftada bir evime en yakin Amish markete gider, onlarin yetistirdigi koy tavugumu alir, haslar, suyunu da turlu turlu eklerim yemeklerime. Amerika'da yasayan arkadaslara kesinlikle oneririm bu hormonsuz tavuklari.

Hala oldum !

2007-02-13T16:38:00.000-05:00

Bu kavun kafali, uzun parmakli ve bacakli kerata benim yegenim. Ilk yegenim. Uzaktan bile inanilmaz seviliyor, henuz hic dokunmadigim halde ozleniyormus. Derlerdi gerci, inanirdim da ama yasamak ayri guzelmis bu duyguyu.

2007-02-11T23:45:00.000-05:00

Bu makinenin ismi Husqvarna Viking. Ve $1399 olan bu alet sizin tum elisi becerilerinizi ben diyeyim 20' siz deyin 30' da bitiriyor. Yan tarafinda minicik gozuken bir blank cdsi de var, bu cdye yaklasik 800 cesit desenden istediginiz 40 tanesini yukluyor, ekranda beliren ip cesitlerine gore de ipleri makineye yerlestiriyor, ve dugmeye basiyorsunuz. Etaminden, sarmaya, kanavice adli carpi isi turunden, ve bu ucunden baska bilmedigim diger islere kadar hepsini yapiyormus. Basinda durmaya asla gerek olmadigi gibi, kendi desenlerinizi de ciziktirip, cdye yukleyip, makineye emanet edebiliyormussunuz. Seri uretim yapacaksaniz bence gayet guzel. Alip almama arasinda suan bocalamiyorum bile. Hatta kendime bir tesellim bile var, e zaten topu topu elisi hobisi adi altinda yaptigim bir is var, onu da bu yaparsa, ben ne yapicam.

Bunu da bu makinenin satildigi yer olan JoANN 'de kurs alan bir bayan yapmis, ve yanilmiyorsam $50 civari satiyormus. Simdiden bol sans.

Ebruli renklerle minik etamin tablolar...

2007-02-03T17:59:00.000-05:00

DMC bu kadar cesitli ebruli renkleri yeni cikardi. Bir de minicik kitapciklar eklemis iplerin yaninda.. Desenlerin uzerine tiklayinca renkleri yakindan gorebilirsiniz, gayet hoslar.

Bu aşağıdaki şarkı da, buraya gelip en sevdiğim şarkıyı dinlemek istiyorum diyen güzel arkadaşıma ithafendir. Bunu dinlemekten bıkınca haber vermesini bekliyorum ;)

Etamin orneklerine devam..

2007-01-25T22:33:00.000-05:00

by Jorja Hernandez.

2007-01-25T22:25:00.000-05:00

by Jorja Hernandez.

2007-01-25T22:20:00.000-05:00

Bir suru ornek buldum, iste bazilari...

2007-01-25T15:20:00.000-05:00

Motiften bir kisim,

2007-01-21T20:52:00.000-05:00

Yeni bir template arayisina girdim, daha ferah mi oldu ne boyle beyaz beyaz. Baska yerlerden yuklemeye calistim ama olmadi, bir turlu kabul etmiyor, ben de simdilik klasik olani sectim.. Bir sure boyle kalsin bakalim.

nakis isleri, embroidered borders, motifs

2007-01-13T13:02:00.000-05:00

Bunlari yeni buldum, nerelere islenir simdilerde karar veremiyorum. Ama oldukca zevkli isler bence.

Bunlar sanki etaminden daha mi kolay ne..

2007-01-13T12:58:00.000-05:00

2006-12-30T00:08:00.000-05:00

Yoksula et verme diye ayri bir ibadet yoktur. Ibadet yoksula yardimci olmaktir.

Bu yardim yoksulun ihtiyaclarina en uygun olaniyla yapilmalidir. Ameliyat olacak para arayan bir yoksula para vermek, ona et vermekten cok daha ustun bir hayirdir.

Hem Allah'i hem yoksulu daha cok memnun eder. Hicbir ihtiyaci olmayan aileler "ibadet olsun diye bir kan akitip", sonra da karsilikli et "degis-tokusunda" bulunarak kendilerini aldatiyorlar.

Kurban tüm ibadetlerin ortak adidir. Insani Allah'a yaklastiran sey demektir. Bu anlamda olmak üzere Peygamberimiz namazi bile kurban diye anmistir. O halde, Kurban Bayrami'nin Islam'a uygun adi; " Yoksula Yardim Bayrami" olmalidir.

(''Islam nasil yozlastirildi'' kitabindan alintidir)

http://www.mehmetcik.org.tr/onlinebagis/

Sufle Borek

2006-12-24T03:08:00.000-05:00

Sayfamin ilk yemek tarifini gururla sunarim. Bu borek yapilis acisindan inanilmaz kolay olmakla birlikte, su boregi hasreti cekenler icinse isabet bir tarif. Malzemelere gelince;
500mL sut
2 yumurta
16 adet ucgen yufka
bol rendelenmis kasar

Sutun icine yumurtalari kirip, bir fiske de tuz ilave edin. Cirpiktan sonra bir kenara koyun. Payrex kabin icerisini once hafifce yaglayin, bir kepce karisimdan alip dokun. Sekiz tane ucgen yufkayi yerlestirin, uzerine kasar koyun, ve sutun yarisini dokun.Daha sonra kalan sekiz tane yufka ve kalan kasara da sirayla ayni muameleyi yapin, ve son olarak kasarin ustune kalan sutu ilave edin. Yalniz dikkat edilecek husus, sutu birden dokmeden, kepceyle dokmektir ki hava yapmasin aniden bosaltinca. Ayrica pisirmeden evvel yarim saat buzdolabinda bekletebilirsiniz. 200c de pisirin, afiyetle yiyin.

Pismeden onceki hali

Tarif icin Mukrime ablama tesekkuru borc bilirim.

Banu Avar, nobelin ic yuzu

2006-12-23T02:34:00.000-05:00

Bu programi duymus ama izleyememistim. Izlemek isteyenler buyursunlar... Tekrari 25 Aralik'da TRT1 de verilecekmis.